Brief aan de Van Dale

Geachte heer/mevrouw Van Dale,

Om te beginnen wil ik u graag complimenteren met uw werk. Ik ben een groot bewonderaar van uw imposante woordkennis en uw indukwekkende gevoel voor opsomming. Menig schrijver zou nog een puntje kunnen zuigen aan uw talent om een uitgebreide omschrijving vaak pakkend in een enkele zin weer te geven. Prikkelend, no-nonsense, to the point waarbij geen afkorting wordt geschuwd. Met groot vermaak lees ik hoe u afkortingen als znw, bijvw en adj naadloos verwerkt in de context zonder afbreuk te doen aan de rode draad van het verhaal. Alhoewel uw werken over het algemeen niet bekend staan om de spannende plotwendingen en emotionele ontwikkeling van de hoofdpersonages moet ik zeggen dat ik elke keer weer een traantje moet wegpinken als ik dan toch bij het onvermijdelijke einde ben aanbeland. Die Z van zymotisch (gistend, hoe bedenk je het!) blijft me altijd verrassen en laat de lezer hunkerend achter naar meer. Ik kan dan ook niet wachten tot de nieuwste druk straks in de schappen ligt zodat ik eindelijk kan lezen hoe het afloopt met dat onvoorspelbare doch immer stoutmoedige alfabet.

In de loop van mijn leven heb ik een hechte groep mensen om mij heen verzameld die, net als ik, graag woorden gebruikt om zichzelf uit te drukken. Wanneer wij bijeen komen is er altijd wel iemand die op een gegeven moment een woord uit uw werk citeert. Meestal om iets te bereiken of iets opmerkelijks aan te tonen, soms gewoon om de stilte te doorbreken. Hierbij is het mij opgevallen dat niet iedereen altijd dezelfde letters gebruikt en daarom ben ik mijzelf gaan richten op een onderzoekje om te achterhalen welke letters nou eigenlijk de voorkeur genieten. In de loop van een paar maanden heb ik vele mensen gevraagd wat nou precies hun favoriete letter is en waarom. Dit alles in de hoop een nieuw woord te kunnen vormen met niets dan mooie letters, een woord dat niet zou misstaan in het volgende meesterwerk van uw hand. De resultaten zijn enigszins verrassend te noemen.

De letter met de meeste aanhangers is onomstotelijk de letter W gebleken. Verschillende motivaties zijn hiervoor gegeven maar samenvattend kan ik stellen dat dit komt doordat de W volgens velen de grootste letter ter wereld is. Daarnaast is er het opmerkelijke feit dat wanneer men de letter W omdraait er zowaar een letter M tevoorschijn komt, een lolligheidje dat immer weer tot grimassen leidt. Bovendien zijn er uit deze letter wanneer men goed kijkt drie V’s en wel vier I’s op te maken. Dit kan haast geen toeval zijn en roept vraagtekens op bij de geheime agenda van de ontwerpers. Voeg daar aan toe dat zonder deze letter woorden als wandklok, wissewasjes en woonwaar feitelijk onspelbaar zijn en u begrijpt dat deze letter in mijn ogen niets minder dan een eigen katern of uitgave van uw werk verdient.

Andere letters die een eervolle vermelding verdienen zijn de s,j,a,e en f. Gebleken is dat het woord Sjaef dan ook bij iedereen in goede aard valt. Mensen die de resultaten van mijn onderzoek onder ogen zijn gekomen hebben dit nieuwe prachtige woord dan ook gelijk opgenomen in hun vocabulaire en gebruiken het reeds in allerlei situaties. Enkele voorbeelden: “zeg sjaef, geef mij de … eens aan wil je?”, “wat sjaeft dat?”, “als ik je nu in je sjaef knijp, werpt dat dan een ander licht op de situatie?” Dit woord is in korte tijd niet meer weg te denken uit de Nederlandse taal en bij deze zou ik u dan ook willen vragen om dit jonge woord spoedig op te nemen in uw volgende uitgave. Naar mijns inziens zou dit woord absoluut niet mogen ontbreken in iedere zichzelf respecterende wereldtaal, waaronder ons alom geliefde Nederlands.

Tenslotte wil ik u graag veel succes wensen in uw verdere carrière als woordkunstenaar. Wellicht ten overvloede, maar ik voorzie grootsche daden van uw hand. Ik blijf in ieder geval een trouw lezer van uw boeken en zal uw woorden nog lang blijven delen met de mensen om mij heen. Ik dank u hartelijk voor uw woordenschat.

Met vriendelijke groet,
Rein Onlein