Domme vragen

Sommige mensen zeggen wel eens dat domme vragen niet bestaan. Speciaal voor deze mensen heb ik een nieuwtje: domme vragen bestaan wel degelijk en ze zijn behoorlijk irritant! Zo had ik vanmiddag bijvoorbeeld een vrouwtje naast me bij het stoplicht die me aantikte en vroeg of ik wel op het knopje gedrukt had. Zou ze nou echt denken dat ik het principe van een stoplicht na 25 jaar nog steeds niet geheel onder de knie zou hebben? Of dat ik er een hobby van maak om de hele dag de stad rond te fietsen op zoek naar rode stoplichten om er eens lekker goed stil voor te staan? Wat een vraag, maar ik wist er gewoon echt even geen antwoord op. Toen besloot ik maar dat de vraag gewoon dom was, altijd de beste optie als je het allemaal even niet meer weet.

Maar er zijn natuurlijk meer domme vragen. Men neme bijvoorbeeld een voetbalverslaggever die een speler vraagt hoe hij zich voelt na het missen van een beslissende penalty. Wat verwacht je nou voor antwoord? “Ja ik voel me best wel opgelucht. Ik was nog heel even bang dat ie erin ging, maar gelukkig staat er altijd nog een keeper”. Of let voor de grap eens een keertje op als je een grof verkeersongeluk ziet of als iemand op een feest rollend in zijn eigen braaksel out gaat, altijd zijn er van die slimmerikken in de buurt die naar de ongelukkige persoon in kwestie gaan met de überbriljante vraag: gaat het een beetje? Sommige vragen hoef je gewoon niet te stellen. Als ze zich dat ook eens beseffen op de redactie van het spelletje That’s the Question is deze wereld gelijk weer een klein stukje beter, dat programma is echt één en al domheid wat de klok slaat! En wel misschien een klein beetje persoonsgebonden, maar ook de vraag naar wat je wilt drinken vind ik vaak best dom… zal wel weer aan mij liggen.

Wat trouwens ook naadjevervelend is zijn die mensen die er bij voorbaat al vanuit gaan dat jij op het punt staat om een stomme vraag te stellen. Het beste voorbeeld dat ik zo snel kan bedenken is die eikelige weerman Erwin Krol die tijdens zijn weerpraatje doldroog gaat zitten vertellen wat voor weer het vandaag wel niet is geweest. Wat denkt die vent wel niet, alsof ik me de hele dag af heb zitten vragen of het nou écht regent of dat toch gewoon de zon schijnt. Help Erwin, vertel het me alsjeblieft! En dan hebben we natuurlijk altijd nog de politie, grootmeesters in het stellen van domme vragen en onderschatting van het menselijk intellect. Ze verpakken het alsof ze je proberen te helpen, maar eigenlijk gaan ze er gewoon vanuit dat je nog dommer bent dan een afgestompte stoeprand. Meneer, weet je dat je zonder licht rijdt? O goed dat je het zegt, ik wilde het je net vragen… ongelofelijk. Maar gelukkig kunnen domme vragen af en toe ook best lollig zijn. Flauwe voorbeeldjes: ‘Kom je hier wel vaker?’ aan de postbode. ‘Ken ik jou niet ergens van?’ aan je demente oma. ‘Waar is hier de uitgang?’ in de betere deurenspeciaalzaak. ‘Draait ie vandaag een beetje?’ aan een draaimolenaar. ‘Wat is de zin van het leven?’ aan Johan Flemmings. Als je je echt verveelt kan je jezelf hier best weer een paar minuutjes kinderachtig mee vermaken. Hoe dommer hoe beter.