Een boze geest is ook maar een geest met een rothumeur

Voor miljoenen aan vuurwerk de lucht in knallen om de boze geesten te verjagen, het blijft een rare traditie. Want laten we eerlijk zijn, wat hebben die boze geesten ons nou eigenlijk ooit misdaan? Goed, er zijn er een paar die ervoor zorgen dat we nooit het WK winnen en dat er allemaal honger en oorlog in de wereld is, maar vaak is het maar een klein clubje geesten dat het verziekt voor de rest. Er zijn zat boze geesten die hun woede botvieren op hobby's als tuinieren en kantklossen, maar daar hoor je verder niemand over. In plaats van als een fatsoenlijke participatiemaatschappij eens uitzoeken waarom die geesten nou zo boos zijn en proberen die woede weg te nemen zodat ze lekker mee kunnen participeren met de rest, grijpen wij liever massaal naar het vuurwerk om ze zonder pardon het land uit te zetten. Lekker tolerant Holland! Om nog maar te zwijgen over die onschuldige blije geesten die wij tegelijkertijd met ons vuurwerk het land uit jagen. Denkt er wel eens iemand aan hen?

Read more: Een boze geest is ook maar een geest met een rothumeur

Don't Touch that Stereo

Het een eind van een tijdperk is aangebroken. Grote kans dat het je helemaal ontgaan is, maar de stereotoren is stilletjes van ons heengegaan. Een groot verlies, want wie hield er nou niet van die lelijke grafbakken uit de tijd dat groter nog wel degelijk gelijk stond aan beter? Van die lompe kasten met het uiterlijk van een ongeboren sciencefiction embryo, stuk voor stuk geheime NASA-projecten om het mechanische genoom van de Transformers te ontrafelen. Elke knop had een eigen vorm en kleurtje, en het beroep VJ bestond gewoon nog niet omdat die venstertjes genoeg lichtshow waren voor elke gemiddelde buurtdiscotheek. De gaafste stereo's hadden zelfs van die knoppen waarmee je Super-Kickass-Turbo-Deluxe-Bass-Boom-Woofer-Power™ kon toevoegen aan je geluid. Als je erop drukte werden alle hoge tonen zorgvuldig uit je muziek gefilterd waardoor het leek alsof er een verroeste V2-raket opsteeg uit je slaapkamertje, terwijl de lampen zo spastisch tekeer gingen dat je er verstandig aan deed om een papieren zak over je hoofd te trekken uit voorzorg tegen een epileptische aanval. Maar hoe vreemd het ook klinkt, zelfs deze fantastische features konden het treurige lot van de stereotoren niet voorkomen. 

Read more: Don't Touch that Stereo

De awesomeheid van Doortje

Sommige mensen zijn goed. Sommige mensen zijn grappig. Sommige mensen zijn slim. Sommige mensen kunnen goed zingen. Mensen die al deze eigenschappen tegelijkertijd bezitten worden in de volksmond ook wel “Awesome” genoemd. Awesome mensen zijn uiterst zeldzaam, maar zo eens in de 1000 jaar wordt er iemand geboren die zich tot deze schare kliek mag rekenen. Toevallig leven wij in een tijdperk waarin er zo’n bewonderenswaardige persoonlijkheid rondloopt. Recentelijk hielp zij mij met het vinden van respondenten voor mijn afstudeeronderzoek. Voor mij persoonlijk was dit al awesome, maar dit uiterst behulpzame gebaar valt in het niet bij de volledige awesomeheid van niemand minder dan Doortje, een groot voorbeeld voor ons allen en een aanwinst voor de mensheid.

Read more: De awesomeheid van Doortje

Baas in eigen bed

Tradities zijn belachelijk. Neem bijvoorbeeld een koningin die per se in een gouden koets naar het huis van de buren moet terwijl ze die paarhonderd meter makkelijk zou kunnen lopen als ze eventjes de moeite zou nemen. Neem het eten van beschuit met muisjes als er ergens voor de zoveelste keer een nieuw mens de aarde op gezwabberd wordt. Neem het toezingen van een goedheiligman terwijl hij zijn gekleurde slaven het dak op stuurt om zijn vuile klusjes op te knappen. Neem het afschieten van miljoenen euro’s aan vuurwerk als we eindelijk een nieuwe kalender op mogen hangen, om vervolgens de rest van het jaar te klagen over dat we toch zo verdomd weinig centen te makken hebben. Op alle tradities valt wel het een en ander aan te merken, maar op weinig zo veel als op die traditionele 9 tot 5-maatschappij. Ergens is het vreemd dat we vandaag de dag nog steeds allemaal blindelings aan deze eeuwenoude traditie vast blijven houden terwijl dit met alle moderne communicatiemiddelen al lang niet meer nodig is. Er is in het verleden kennelijk iets grondig misgegaan, maar wat?

Read more: Baas in eigen bed

Apples met Googles vergelijken

Ik schaam mij diep. Ik dacht altijd een kwieke vent van principes te zijn, maar met het schaamrood op de kaken moet ik bekennen dat hier niets van waar is. Ik ben omkoopbaar, een kansloze meeloper die tot alles te verleiden is als er maar mooie spulletjes in het vooruitzicht staan. Een aantal jaren geleden heb ik namelijk ooit plechtig gezworen op alles dat mij heilig was (toendertijd voornamelijk bier en tieten) dat ik nooit, maar dan ook nooit meer een product van Apple zou kopen. Ik was een iPodgebruiker van het tweede uur, toen de lompe iPods met hun groene pixels nog verdacht veel weg hadden van de Gameboys van weleer. Ik vond het prachtig. Zo prachtig dat ik toen mijn eerste iPod veel te jong gestorven was gelijk een nieuwe kocht. Ook deze stierf prematuur. Driemaal is scheepsrecht dacht de naieve ik van toen, maar ook mijn derde ipod stierf een maand nadat de garantieperiode verlopen was. Dan besef je je ineens hoe hard je eigenlijk in je oor genaaid wordt terwijl ze op het hoofdkantoor van Apple tevreden in de handjes knijpen om die 1000+ euro die je in totaal aan ze gegeven hebt. Nooit meer zou ik het zover laten komen. Maar nu, zo’n tien jaar later lijk ik er weer in te trappen. Ik heb een iPhone besteld en ik kan me niet eens meer precies herinneren hoe en waarom.

Read more: Apples met Googles vergelijken

Floorbellen, de nieuwe hype!

Weinig dingen zijn zo interessant als de oorbel. In feite zijn oorbellen niets meer dan glinsterende steentjes die je zo ontzettend mooi vindt dat je ze aan iedereen wilt laten zien. Omdat het niet zo praktisch is om die glimmende steentjes de hele tijd in je handen te moeten houden heeft een creatieve geest ooit een redelijk drastische maatregel bedacht. Door deze bizarre ingeving werd het ineens mogelijk om overal je geliefde steentjes te showen en tegelijkertijd toch je handen vrij te houden om hier andere dingen mee te kunnen doen, zoals bijvoorbeeld koken of strijken. Voorheen was dit ondenkbaar waardoor vooral veel vrouwen die van nature zeer tot glimmende voorwerpen aangetrokken werden de hele dag niets anders deden dan langs de weg staan met een stel gekleurde steentjes in de hand. Omdat de productiviteit van deze vrouwen vrijwel nihil was bleek de tijd rijp voor verandering. En verandering kwam er, in een vorm die de geschiedenisboeken ingegaan is als de zogenaamde Eerste Orenrevolutie.

Read more: Floorbellen, de nieuwe hype!

IJs is meer kapot dan je lief is


Losers! 2012 is nog maar net begonnen en de eerste grote nederlaag van Nederland zit er alweer op. Het is waar, we waren natuurlijk ook wel een beetje de underdog tegen de elementen, maar toch. Iedereen dacht dat we de weergoden dit jaar toch echt wel een poepje konden laten eten. Het ging allemaal zo lekker. De voorbereidingen liepen op rolletjes, vakanties werden massaal afgezegd en vrijwilligers werden als helden overgoten met koek en zopie. Menig natuurijs had het oranje schaatslegioen al verslagen. Het enige wat er nog te overwinnen viel was die Elfstedentocht. Zo dichtbij en toch weer verloren. Kakweergoden met hun schwalbes ook altijd. Het is niet te hopen dat dit de generale repetitie is voor het EK aankomende zomer, want ik weet niet of ik nog zo’n nederlaag zou kunnen verdragen.

 

Read more: IJs is meer kapot dan je lief is

Top 10 meest a-relaxte fruit van 2011

2011 was een wispelturig fruitjaar. We hebben gelachen en we hebben gehuild, maar om nou te zeggen dat dit een bijzonder vruchtbaar jaar was? Nee. Het fruit heeft zich weer eens schandalig gedragen dit jaar. Iedereen weet natuurlijk al lang dat fruitstukken onbetrouwbare stukken vreten zijn, altijd bereid om je te naaien als je eventjes niet oplet. Toegegeven, niet al het fruit is slecht en ik begrijp ook wel dat het een klein groepje is dat het verziekt voor de rest, maar dat neemt niet weg dat er over één kam niet te scheren valt. Prima aanleiding dus voor een cliché top-lijstje zo rond de jaarwisseling. Een top 2000 leek me iets teveel van het goede dus beperk ik me voor het gemak maar even tot een schare selectie van tien. Over de uitslag kan naar hartenlust worden gecorrespondeerd, dus laat je vooral horen en wie weet hebben we volgend jaar een nieuwe nummer 1. Vooralsnog is dit de huidige stand van fruitzaken. Lees snel verder voor de officiële top 10 van meest a-relaxte stukken fruit van 2011!

Read more: Top 10 meest a-relaxte fruit van 2011

Schuurfeesten in de ban

Het eerste officiele schuurverbod is een feit! Vandaag stond in de Spits dat een moreel correcte kinderdisco uit Puttershoek het eerste schuurverbod ter wereld heeft ingevoerd. Nooit meer zal daar dus een bronstig pubermeisje haar billen tegen pukkelige kindertjes aanwrijven. Eeuwig zonde, want dit betekent het einde van een tijdperk. Daggeren mag daarentegen nog wel, maar een schuurtje hier en daar vindt de organisatie toch echt te ver gaan. De aanleiding waren de lege condoomautomaten op de wc's, met direct keiharde beleidsmaatregelen als gevolg. Ik vraag me af echter af hoe memorabel dit keerpunt in onze geschiedenis is. Zal deze grote dag de geschiedenisboeken ingaan als de basis voor het Ministerie van Moreel en Daggerzaken, of staan we aan de dageraad van een Tweede Oertijd? Spannend hoor...

Read more: Schuurfeesten in de ban

Alcoholvrij Rosébier

De wereld is gek. Je zult het niet geloven, maar sinds enige tijd ligt er een drankje in de supermarkt dat werkelijk zo onverklaarbaar is dat mijn hoofd telkens weer begint te duizelen als ik eraan denk. Het duizelt tot het pijn doet, en dat terwijl ik mijzelf toch niet bepaald als een ongeschoolde geest beschouw waar het drankjes betreft. Melk snap ik volkomen, water begrijp ik ook. Over bier hoef je mij niet veel te vertellen en zelfs de logica van een wortelsapje heb ik aardig onder de knie. Maar wat de fuck, alcoholvrij rosébier? Mijn verstand kan het gewoon niet aan. Zelfs nu ik het erover heb voel ik mijn hersenkwabben samentrekken om dit onverklaarbare mysterie te ontrafelen. Waarom? Waarom dan toch? Welke dolende ziel heeft ooit kunnen beweren dat alcoholvrij rosébier een goed idee zou zijn? Is dit nou echt waar de wereld al die tijd op heeft zitten wachten?

Read more: Alcoholvrij Rosébier

Nationale Dag van de Overbodige Informatie

Gelukkige Dag van de Overbodige Informatie allemaal! Eindelijk is het weer zover, die dag waar we allemaal zo lang reikhalzend naar uit hebben gekeken. Niet letterlijk natuurlijk, want zo ver reikt mijn hals niet. Mijn hals reikt exact 9,23 centimeter en is huidkleurig van kleur. Dit feitje moet met een korreltje zout genomen worden, want huid zit namelijk niet in het kleurenspectrum. Dit loopt van wit naar zwart via paars en groen. Tevens kan ultraviolet meegerekend worden, maar huidkleur zit hier niet bij. Dat korreltje zout dat jullie zojuist genomen hebben bij deze informatie wordt zodadelijk verwerkt door je lever. Nuttige voedingstoffen worden eruit gefilterd zodat je lichaam gezond blijft. Hier krijg je sterke tanden van.

Read more: Nationale Dag van de Overbodige Informatie

Het is een schande!

Het is een schande dat we het over de bouw van een nieuwe kerncentrale hebben terwijl we op tv doodsbange kamikazebrandweermannen een smeulende reactor zien blussen. Het is een schande dat we blij moeten zijn dat een topbankier zijn bonus laat liggen terwijl hij in koele bloede een miljardenbedrijf naar de knoppen helpt. Het is een schande dat het hele midden-oosten op z’n kop staat en wij er pas iets van vinden als DWDD er aandacht aan heeft besteedt. Het is een schande dat een miljoenenclub als Ajax tot twee keer toe niet weet te winnen van een degradatieclubje uit Den Haag. Het is een schande dat een palinglikker als jantje smit als een muzikale grootheid wordt gezien terwijl hij zijn carrière toch echt gestart is met smeuïge liefdesproza voor oma’s en een single op de beruchte tellsell-cd Sternstunden der Folksmuzik. Het zijn stuk voor stuk schandalige taferelen, en toch zijn ze aan de orde van de dag.

Read more: Het is een schande!

Wintersport… serieus!

Als er twee dingen zijn waar ik een hekel aan heb zijn het wel winter en sport. De winter is kut omdat het dan koud is, de zon nooit schijnt, er geen festivals zijn, je vingers koud worden als je buiten moet roken, je geld continu op is, meisjes veel te veel kleren dragen, enzovoort enzovoort. Sport is natuurlijk gewoon kut omdat je er moe van wordt en je telkens omvalt, simpel. Eerlijk gezegd snap ik ook gewoon niet wat mensen nou zo leuk vinden aan verliezen. In de sportwereld zijn er per definitie vele malen meer losers dan winnaars en toch blijft iedereen het maar proberen. Grootschalige stumperij is het, niets meer en niets minder. Kortom, winter en sport zijn twee zaken waar ik uit volle borst van gruwel, dus je begrijpt dat ik dan ook behoorlijk verbaasd was toen ik afgelopen week merkte dat er iets bijzonder lekkers ontstaat als je deze twee vieze woorden aan elkaar knoopt. Min en min is plus zeg maar, voor de hogere wiskundigen onder ons…

Read more: Wintersport… serieus!

Mug + mens = klote

WAAROM sterven muggen niet gewoon effe heel snel een partijtje uit? De dinosauriërs is het niet zo lang geleden nog gelukt, waarom lukt het bij hen dan niet? Het is nou niet alsof ik niet elke zomer mijn uitroeiende steentje bijdraag ofzo. Een stelletje doorzettende pestparasieten, dat zijn het! Ik gun iedereen best een beetje levenslicht, maar niet als je van nature zo’n ongelofelijke stumper bent als een mug. Als diersoort moet je wel iets nuttigs te bieden hebben aan de wereld. Neem een voorbeeld aan een kip, check hoe vet zijn die eieren zijn! Of aan een kat die je van je muizenprobleem afhelpt. De maatschappelijke bijdrage van een mug daarentegen is vrijwel nul. In plaats daarvan maken muggen er kennelijk een sport van om zo lomp mogelijk voor de dag te komen. Overdag zie je hem nooit, en als ie dan een keertje bij je over de vloer komt verstopt die lafaard zich gelijk. Is wel zo beleefd he, effe gedag zeggen als je bij iemand komt logeren! Maar nee, hij wacht tot iedereen gaat pitten en nét voordat je in een diepe slaap flikkert komt hij spastisch in je oor zoemen.

Read more: Mug + mens = klote

De risico’s van lachbandmisbruik

Als we de makers van televisieprogramma’s mogen geloven zijn wij stuk voor stuk achterlijke randdebielen, te dom om te poepen. Dat zo’n stel zwakzinnige imbicielen als wij het standby-knopje van je onze afstandsbedieningen kan vinden is de televisiemakers een raadsel. Dit zeggen ze ons natuurlijk niet recht in ons gezicht, want dat zou ze natuurlijk wel eens kijkcijfers (lees: reclamegeld) kunnen kosten. Om ons kijkbuiskindertjes toch op een subtiele wijze duidelijk te maken hoezeer deze producenten op ons intellect neerkijken hebben ze daarom een uiterst gniepig systeempje ontwikkeld. Een systeem dat de boodschap “jij hebt hulp nodig” zo weet uit te dragen naar de kijkers dat ze zich er niet beledigd door voelen. Dat ze zich zelfs prettig voelen. In de loop der jaren heeft dit systeem ongemerkt het televisielandschap geïnfecteerd, als een virus dat genadeloos op zoek is naar je vitale lichaamskwabben. Onder het grote publiek staat dit dodelijk irritante virus ook wel bekend onder de codenaam “Lachband”.

Read more: De risico’s van lachbandmisbruik

Oh Oh Feyeno!

Twee keer per jaar zet ik mijn wekker op zondag om met een lekker bakkie leut achter de televisie te kruipen. Ik weet dat mijn ideologische levenswijze het gebruik van wekkers op zondag ten strengste afkeurt, maar een enkele keer maak ik graag een uitzondering voor De Klassieker tussen Ajax en Feyenoord. Deze wedstrijd is natuurlijk altijd leuk, maar het leukst is het nog wel als Ajax afreist naar Rotterdam om daar de balletjes buiten te zetten. Op deze dag draait het mij helemaal niet om het spel, de uitslag of de competitie. Nee, deze klassieker draait mij vooral om de supporters. De lelijke, opgefokte, hondsdolle supporters. Ik ben stellig van mening dat ze alle beschikbare camera’s eigenlijk op het publiek zouden moeten richten. Waarom zou je in godsnaam naar een voetbal willen kijken als er op de tribune zo veel moois te zien is? Dit is de mensheid in zijn oervorm. Hier zie je het levend bewijs dat Darwin het juist had toen hij zei dat mensen van de apen afstammen. Één brok frustratie zit daar op de bankjes, in een Kuip die tot de rand toe te gevuld is met onbesuisde woede. En dat levert mooie plaatjes op.

Read more: Oh Oh Feyeno!

Reizigers pesten

Definitie: een reiziger is een persoon van het menselijk geslacht die zich zo spoedig mogelijk van punt A naar punt B tracht te verplaatsen. Extra informatie bij deze definitie: een reiziger wenst in een zo min mogelijke mate belemmerd te worden in het bereiken van zijn doel, te weten het reeds genoemde punt B. Nodeloos gezeik moet hierbij tot een minimum worden beperkt. Die paar zeldzame reizigers die geen punt B hebben kunnen worden ontzien in deze. Doorgaans zijn dit toch slechts zwervende daklozen die wel een portie gezeik kunnen hebben. Maar zo niet de voorbeeldige reiziger. Hij is over het algemeen lui, veeleisend en onbeschoft. In de omgang met een dergelijke reiziger kan men deze persoon in kwestie dus het beste zo min mogelijk belasten met allerhande onbenulligheden. Hij heeft het toch altijd zwaar en zit niet te wachten op gezeik. Nee, de echte reiziger zit natuurlijk gewoon te wachten op een trein, precies zoals het hoort. Stoer, robuust en met een gezonde dosis geduld.

Read more: Reizigers pesten

Ode aan een Broer

Wat iedereen eigenlijk gewoon zou moeten hebben is een broer. Een zus is ook vast best wel lollig, maar die haalt het natuurlijk bij lange na niet bij een echte broer. Zelf heb ik toevallig mijn leven lang al een hele goeie. Je zou zelfs kunnen zeggen dat het mijn kostbaarste bezit is. Niet zozeer in materiële zin, want tot op zekere hoogte mag hij best zelf bepalen wat hij zoal doet en laat, maar meer in de zin dat er niets waardevollers is dan zo’n multifunctionele broer. Je raakt eraan gehecht, als een malle. Vandaag is mijn broer toevallig 30 jaren oud geworden. Best sneu voor de arme drommel dat hij daarvan 3,5 jaar broerloos door het leven moest. Om dat gemis een klein beetje goed te maken is hier dan ook mijn Ode aan de Broer.

Read more: Ode aan een Broer

Waar een wil is, is een helmus!

Koninginnedag, dat is toch zoooo 2010. Het zit erop, het is passé, maar veel te snel naar mijn idee. Twee volle jaren heb ik ernaar uitgekeken: de dag dat Amsterdam weer heel eventjes op een echte stad lijkt. Vrijheid alom en de stad stroomt vol met avontuurlijke boeren uit alle windstreken die massaal weer op de trekker springen om eens lekker een dagje ons Museumplein onder te kotsen. Het Rembrandtplein is weer voor een jaar lang van mest voorzien door het boerochtone deel van de Nederlanders. Dat vind ik leuk voor ze, want zo zien zij ook nog eens wat van de wereld buiten de bloemetjesjurk van de buurvrouw op het midzomernachtfeest. Koninginnedag is een dag dat je best een beetje trots mag zijn op die mooie hoofdstad. Met ruim een miljoen man je collectief bezatten is leuk. Denken dat het tof is om zo hard mogelijk te schreeuwen met een oranje opblaasmolen op de harses werkt aanstekelijk. Je mag best laten zien dat je na 35 bier slechts één keer van je fiets valt, want zo doen wij dat in Amsterdam. Met een keiharde G lekker godverdomme roepen naar onschuldige voorbijgangers kunnen we goed. Kijk en leer boeren: jullie hebben dan wel carnaval, wij hebben koninginnedag. Zeg maar dag tegen jullie lompheidsmonopolie, hier komt Amsterdam!

Read more: Waar een wil is, is een helmus!

Sneeuwpret

De sneeuwpret zit er weer bijna op: vanavond komen de olympische spelen ten einde. De schaatsen gaan weer in het vet, de ski’s worden weer gewoon als kapstok gebruikt en de rodelbaan wordt weer teruggevlogen naar het tikibad. De spelen hebben me nooit zo geboeid, maar doordat het dit jaar heerlijk midden in de nacht werd uitgezonden heb ik voor het eerst eens een beetje op zitten letten. En wat was het fijn om na het kroegen lichtjes beneveld naar zogenaamd ‘belangrijke’ televisie te kijken. Live, dus er kan van alles misgaan! En gelukkig ging er genoeg mis om mijn billetjes op het puntje van mijn bed te houden. Zo heb ik eerlijk gezegd best zitten smullen van al het nationaal schaatsleed wat onze natie te verwerken kreeg! Wat een blijheid, wat een verdriet, wat een moodswings: jawel, Nederland leek wel ongesteld.

Read more: Sneeuwpret

Waarom mijn TV een eikel is

Mijn TV en ik hebben samen een rijke geschiedenis. We kennen elkaar al jaren, zeg maar gerust jeugdvrienden vanaf elkaars geboorte. Alles hebben we gedeeld samen. We hebben samen gelachen en we hebben samen gehuild. Hij was er altijd voor me als ik eventjes niks te doen had, of als ik tevergeefs de brakheid van de vorige avond uit mijn lijf probeer te staren. Veel heb ik van hem geleerd en hij heeft me de meest wonderlijke dingen laten zien. Na al die jaren hebben we een vrij bijzondere band opgebouwd met z’n tweetjes. Des te treuriger is het dan ook als ik me besef dat we de laatste tijd een beetje uit elkaar zijn gegroeid. Het is niet dat ik geen tijd steek in onze relatie, maar ik vind gewoon dat het van twee kanten moet komen. En dat is zijn grote probleem, mijn TV gedraagt zich de laatste tijd namelijk als een eikel…

Read more: Waarom mijn TV een eikel is

Domme vragen

Sommige mensen zeggen wel eens dat domme vragen niet bestaan. Speciaal voor deze mensen heb ik een nieuwtje: domme vragen bestaan wel degelijk en ze zijn behoorlijk irritant! Zo had ik vanmiddag bijvoorbeeld een vrouwtje naast me bij het stoplicht die me aantikte en vroeg of ik wel op het knopje gedrukt had. Zou ze nou echt denken dat ik het principe van een stoplicht na 25 jaar nog steeds niet geheel onder de knie zou hebben? Of dat ik er een hobby van maak om de hele dag de stad rond te fietsen op zoek naar rode stoplichten om er eens lekker goed stil voor te staan? Wat een vraag, maar ik wist er gewoon echt even geen antwoord op. Toen besloot ik maar dat de vraag gewoon dom was, altijd de beste optie als je het allemaal even niet meer weet.

Read more: Domme vragen

Koken met Rein – Spaghetti Bolognese

Koken doe ik zelden, het liefst nooit. Na vanavond weet ik echter weer helemaal waarom. Koken is niet leuk, koken kost tijd en koken is levensgevaarlijk. Ik begrijp dat het een beetje ongeloofwaardig klinkt als ik jullie vertel dat ik zelf heb gekookt en dus zal ik maar even bij het begin beginnen. Ik heb namelijk bijna geen geld meer: met 7 euro’s en wat centen moet ik het zien te redden tot vrijdag. Niet dat ik blut ben, maar ik ben mijn pinpas verloren waardoor ik niet met mijn grijpgrage tengeltjes bij het enorme kapitaal op m’n rekening-courant kan. En zulke tegenslagen herken je gelijk terug in de kwaliteit van je maaltijd. Wat koken betreft kan ik namelijk met een gerust hart en vol trots zeggen dat ik expert ben (eigenlijk meer een grootmeester) in de afhaalkeuken. Mijn specialiteit is de Italiaanse afhaalkeuken, maar ook met afhaalchinezen kan ik goed overweg, om nog maar te zwijgen over de oud-hollandsche snackbar. Echter, als de centen op zijn ben ik genoodzaakt om mijn eten uit eigen keuken af te halen. En da’s best effe lastig…

Read more: Koken met Rein – Spaghetti Bolognese