Eerder geleuter

Veeboeren en rookwaar

Aangezien de tas toch echt mijn eigen eigendom is vind ik dit onredelijk gedrag en verstevig ik mijn grip op mijn koopwaar. In mijn vrije hand hield ik toevalligerwijs nog steeds mijn bewijs van aanschaf vast dus om het misverstand op te helderen hield ik pontificaal het bonnetje voor zijn neus. “Kijk jongeman, dit zijn mijn sigaretten. Als u ook graag rookt raad ik u aan zelf ook een pakje sigaretten aan te schaffen. Dat is heus niet zo moeilijk om te doen.”.De man overweegt mijn advies en is er duidelijk door in de war. Zijn respons kwam mij dan ook volkomen onverwachts: “Ik heb geen doekoe”. Mijns inziens een opmerkelijke verandering van gespreksonderwerp maar ik laat mij graag verrassen tijdens een spannende discussie. Vol verwondering probeer ik mij in te leven in zijn argument. Ik begrijp zijn woordkeuze niet helemaal maar uit de term doekoe maak ik op dat hij in de zuivelhandel zit. Het zal een exotisch veeboer zijn die zich heeft gespecialeerd in de exploitatie van doekoeien. “Zelf ben ik niet bekend met de doekoe maar aangezien ik persoonlijk dan ook geen expert ben op het gebied van koeienrassen neem ik uw kennis over dit wonderlijke dier graag voor lief. Wat kunt u mij zoal vertellen over die intrigerende doekoe?”. De jongeman is kennelijk zeer temperamentvol en verheft zijn stem tot een onredelijk hoog niveau. “Mijn geld is op, lul”, roept de jongen. De veesector heeft het inderdaad een beetje zwaar te verduren de laatste tijd dus het ik begrijp dat de arme veeboer momenteel wat krap bij kas zit, maar toch is het mij een raadsel hoe mijn penis in dit geheel past. Ik overweeg om hem de relevantie van mijn lul toe te laten lichten maar besluit dat dit waarschijnlijk slechts tot meer verwarring zal leiden. Desalniettemin hou ik voet bij stuk en wijs ik hem nogmaals de deur van de sigarettenwinkel. “Je moer!”, roept de man, “Je moer! Je moer!”. Ik vraag hem vriendelijk of hij zich niet vergist en niet mijn roestvrijstalen boutje bedoelt. Deze had ik na jaren trouwe dienst namelijk niet meer nodig en daarom eerder die dag in de prullenbak gegooid. Oplettende veeboer als hij is zal hem dat waarschijnlijk niet ontgaan zijn. Maar nee, herhaaldelijk attendeert hij mij op mijn moer. Omdat dit blijkbaar een zeer belangrijk onderwerp voor hem is pak ik mijn notietieblokje om er een aantekening van te maken. Ik dank hem vriendelijk en voordat ik terug naar huis loop draai ik mij nog een keer om om hem een laatste blik toe te werpen. Het blik raakt hem vol op zijn slaap en luid snikkend rent de veeboer terug naar zijn koehandel. Uit zijn nagelaten bloedspoor maak ik het vermoeden op dat hij vanavond vast nog wel even terug zal denken aan onze recente gedachtenwisseling. Wellicht maakt hij uit de evaluatie op om voortaan op een gezondere wijze te redeneren in de omgang met medemensen. Desalniettemin vond ik dit een uiterst enerverende ontmoeting. Die veeboeren van tegenwoordig zeg, wat een opmerkelijke types …