Eerder geleuter

Uitsmijter blijkt onbekende diersoort

 

De vraag waar wetenschappers momenteel mee worstelen is uiteraard hoe we ooit zo gek hebben kunnen zijn om een uitsmijter als soortgenoot te beschouwen. Welke amateurbioloog is er ooit op het bespottelijke idee gekomen om een uitsmijter te vergelijken met een mens? Het gedrag van de uitsmijter toont geen enkele overeenkomst met het gedrag van de gemiddelde mens. Bovendien valt ook zonder universitaire opleiding het een en ander af te leiden uit de onderontwikkelde gelaatsuitdrukking van de doorsnee uitsmijter. Veel wetenschappers zijn van mening dat de uitsmijter tijdens de evolutie ergens een verkeerde afslag moet hebben genomen. Terwijl de uitsmijter ergens in een grot zijn doorbitch lag te bewerken heeft de oermens kennelijk tabee gezegd en is een paar grotten verderop verstandig het vuur uit gaan vinden. Het primitieve intellect van de uitsmijters was niet in staat om deze ontwikkeling bij te benen en is daardoor zeer vroegtijdig aan het eindpunt van de evolutie gekomen. In vakjargon: ‘de uitsmijter is uit de oersoep gekropen, gestruikeld en nooit meer opgestaan’.

Het is opmerkelijk dat een diersoort zonder enige zichtbare vorm intelligentie toch tot op heden heeft kunnen overleven. Waarschijnlijk heeft dit te maken met het instinctieve aanpassingsvermogen van de uitsmijter aan de mens. Er is sprake van een ecologische afhankelijkheidrelatie die te vergelijken is met die van huisdieren als honden, paarden en katten. Net als deze diersoorten is ook de uitsmijter volledig overgeleverd aan de genade van de mens. Nu deze ongelijke afhankelijkheidsrelatie na vele jaren echter nadrukkelijk bloot is gelegd ziet het er verre van rooskleurig uit voor de uitsmijter. De positieve bijdrage van de uitsmijter aan de mensheid is namelijk nihil. Uitsmijters zijn een soort bloedzuigers, parasieten als het ware die meeliften op het succes van een hogere diersoort. Dit ongelijke evenwicht zal er onvermijdelijk toe leiden dat de louter profiterende parasiet niet langer getolereerd zal worden door zijn menselijke gastheer. Wanneer dit gebeurt zal de uitsmijter naar alle waarschijnlijkheid in korte tijd algeheel uitsterven. Het Wereld Natuur Fonds werkt momenteel aan stukken voor opname op de lijst van beschermde diersoorten, maar of deze claim officieel erkend zal worden valt zwaar te betwijfelen. Het ongewenste, gewelddadige gedrag van de uitsmijter door de eeuwen heen wordt namelijk slechts in zeer beperkte kringen als het beschermen waard beschouwd.

Niet iedereen is overtuigd van de verre verwantschap van de uitsmijter aan de mens. Waarschijnlijker is namelijk dat de uitsmijter een aparte diersoort vormt, dichter verwant aan de primaten. Wanneer men eens goed kijkt naar een uitsmijter in zijn natuurlijke habitat zijn de overeenkomsten met aapachtigen plotseling overduidelijk aanwezig. Zo voor de hand liggend zelfs dat men er zonder een getraind oog al snel overheen kijkt. Het is dan ook onvoorstelbaar dat biologen nooit eerder gezien hebben dat het gelaat van de uitsmijter een haast exacte replica van de oerang-oetang is (al moet gezegd worden dat menig uitsmijter ook duidelijk een specifiek deel uit het genenpakket van de neusaap heeft geërfd). In tegenstelling tot aapachtigen zijn uitsmijters echter compleet onhandelbaar in sociale situaties. Waar een aap vaak sociaal zeer sterk is kunnen uitsmijters dit hoge niveau onmogelijk bijbenen. In gezelschap gaat de uitsmijter al snel door het lint en ontpopt hij zich tot een compleet onhandelbare oerprimaat. In deze opgewonden vorm zijn de overeenkomsten met de gorilla het duidelijkst aanwezig. Borst vooruit, imponerend gedrag en brute spierkracht zijn dan alle middelen waarmee de uitsmijter zijn plaats in het ecosysteem probeert te rechtvaardigen. Tevergeefs. In opgewonden staat zorgt de uitsmijter met zijn buitenproportionele borstkas en imbiciele galaatsuitdrukking namelijk geregeld voor een komische vertoning die geen enkele diervorm waardig is. Laat u echter niet bedotten! Dit komische tafereel neemt namelijk niet weg dat de uitsmijter verre van onschuldig is. In het belang van de leefbaarheid van de samenleving heeft de gemeente Amsterdam dan ook opdracht gegeven aan Artis om een speciaal uitsmijtercomplex in te richten. De bouw begint naar verwachting eind april maar kan enigszins uitlopen als niet snel genoeg aan de enorme vraag naar verstevigd beton en versterkt staalwerk voor tralies kan worden voldaan. Een uitsmijter in een apenkooi is uiteraard een gezellige bezienswaardigheid voor het hele gezin, maar Bokito-taferelen moeten uit alle macht voorkomen zien te worden. Een loslopende uitsmijter is namelijk nog vele, vele malen gevaarlijker dan een loslopende gorilla. Wees op uw hoede en vermijd zo veel mogelijk uitgaansgelegenheden totdat het uitsmijterscomplex in Artis gereed is. Uitsmijters staan erom bekend dat zij hier graag hun primitieve lusten botvieren op nietsvermoedende feestgangers. U bent gewaarschuwd!

Ps. Komend weekend zendt Animal Planet een ingrijpende documentaire uit over de laatste stuiptrekkingen van de uitsmijters in hun verloren strijd tegen de evolutie. Uit de televisiegids:

Next sunday on Animal Planet:
Doomed Species – Paradiso Primates and their Inevitable Extinction
Due to excess stupidity, these poor creatures are doomed to be the last of their species. Watch as a primitive lifeform struggles in vain with its inability to adapt to humanity and see poor attempts to cope with a society who’d like nothing more then to see them locked up in cages at the local zoo.