Eerder geleuter

Rein Berlein

 

 

 

Daar zijn we dan!

March 3, 2009

YEAH BABY!!! (of zoals ze het hier zeggen: JAWOHL SCHNUCKELPÜPCHEN!!!!) Na minuten van voorbereiding en last-minute gestress is het dan toch eindelijk raak wat de klok slaat: ich bin ein soort van Berliner! Mijn lieflijke container is niet meer en het brakke overblijfsel zit nu in een karig hostel in Berlijn te typen. Na een half dagje vermaak in een lelijke trein en een emotioneel afscheidsmomentje met mijn lieve Floor zette ik dan toch eindelijk mijn eerste voet op duitse bodem, niet lang daarna gevolgd door mijn tweede voet en mijn bagage. Het is echt een aanrader om de trein te pakken als je deze kant op komt, vooral als je van de waanzinnige kleurencombinatie blauw-roze-wit-goud houdt. Je bent er zo (6,5 uur), en door alle voorpret duurt de treinreis naar eindhoven naar mijn gevoel minstens twee keer zo lang! Op het moment zit ik even uit te brakken in een crappy hostel in Kreuzberg, maar morgen ga ik op bezoek bij mijn nieuwe huisgenoot. Eens kijken of dat kamertje wel echt zo relaxerend is als ik het in mijn hoofd heb gemaakt!Voor nu eventjes welterusten, mijn eerste nacht gaat in! Ik hou jullie hier of ophet forumop de hoogte van mijn wel en wee, en morgen kunnen jullie als het goed is nog een mailtje verwachten om jullie even fatsoenlijk te bedanken voor het übergeniale afscheidsfeestje dat jullie voor me geregeld hebben! Krijg nog steeds een brok in m’n keel als ik eraan terugdenk… wat heb ik toch een lieve vrienden om me heen!Jullie zijn SUPERGEIL GANZ KLASSE JAWOHL AHA SPASS SAUERKRAUT UND ÜBERTOLL JAAAAAAAH!!!

De eerste eindruck…

March 6, 2009
Mijn eerste maand zit erop! Althans, zo voelt het… ik zit er pas 5 dagen. Ik heb nooit geweten dat je zoveel kunt doen met je tijd! Ik ben als een malle de toerist uit gaan hangen, compleet met fotocamera en wereldbol om mijn nek. Nu kan het nog, want volgende week moet ik alweer vol aan de hagelslag met mijn taalcursus. Aan de ene kant heb ik er erg veel zin in omdat ik dan eindelijk slap kan ouwehoeren met Duitsers (de vraag is of zij daar wel op zitten te wachten, maar goed), aan de andere kant zie ik er zwaar tegenop omdat ik dan 5 dagen in de week om 9 uur ‘s-nachts een meldplicht heb. Je moet er wat voor over hebben! Maar dat Duits kan ik wel goed gebruiken.. gisteren ben ik gaan eten bij vrienden van mijn huisgenoten (gelijk aan de käseknudel, vette shait!) en ik heb me nog nooit zo allochtoon gevoeld! Kennelijk is het belangrijker dan je zou denken om een taal te snappen. Ik begrijp niet dat er in Nederland mensen kunnen leven zonder ook maar een beetje mee te kunnen praten, ik zou het in elk geval niet uit kunnen houden…Maar goed, mijn kamertje is bijzonder relaxend! Helaas is het maar voor een maandje, maar ik geloof niet dat ik het beter had kunnen treffen. Fijne huisgenoten, mooi apartementje en een hele leuke buurt. Ik denk dat ik mijn volgende hok ook in Friedrichschain zal zoeken. Vanavond volg ik mijn huisgenoten naar een feestje bij een vriendin van hun thuis, eens zien of ik mijn duits weer een klein beetje bij kan spijkeren. En zo niet is het altijd weer fijn om onder de mensen wat bier te kunnen drinken!Ik hou jullie op de hoogte!

Berlijn = Techno

March 8, 2009

Hoe vet!! Vannacht heb ik dan eindelijk mijn eerste techno gehoord in Berlijn, en het smaakte verrukkelijk! Tezamen met wat aardige Nederlanders heb ik me gewaagd in de woelige wereld van de beruchte Berghain Panoramabar. Deze tent is berucht vanwege de grote kale leernichten, het schaamteloos voortplanten in de vele donkere hoekjes en de verlepte hoofden die van zaterdag tot maandag aan het doordrukken zijn. Ik ging er dus met behoorlijk dichtgeknepen billetjes naar binnen, maar al snel bleek dat het allemaal best wel meevalt daar. Het is waar, je komt een hoop ‘bijzondere’ mensen tegen,(hoe later het wordt hoe bijzonderder) maar gelukkig kwam het niet veel verder dan een vent die een keer in mijn nek blies en de angstaanjagende paringsdans van een hitsige zeug. Het is eigenlijk wel lachwekkend om te zien hoe die mensen schaamteloos aan het genieten zijn, en na een tijdje kijk je er niet eens meer van op als er een vetklep in slechts een kort broekje uit de jaren `70 blij loopt te hupsen of als er een bejaarde Hells-Angel topless op zoek is naar gewillige knuffelpatsers. Al met al een boeiende observatie die mijn sociologische blik toch even op scherp wist te zetten.Maar gelukkig was het niet één en al leer en drugs wat de klok sloeg. Er waren zat normale mensen en die tent ziet er gewoon heel erg vet uit. Echt zo’n verloederd oud techno-hol, sfeervol industrieel en met een kneiterhard geluidssysteem. En de muziek was om te smullen, zo fijn om ouderwetse huppeltechno van de bovenste plank te horen (toevallig trouwens, de eerste plaat die we hoorden was een vette mix van het Nederlandse tropische meloenenlied van 2000 and One, welkom!). Ik ben erg blij dat ik binnen een week tijd mijn eerste kippevelmomentjes heb kunnen beleven in de stad die zoals het eruit ziet terecht Techno-hoofdstad van Europa genoemd mag worden. En dan te bedenken dat ik nog zo veel tenten niet gezien heb, en dat ik daar nog een half jaar de tijd voor heb… ik krijg er al helemaal warme oortjes van!Beelden van dit avondje zijn er helaas niet: fotograferen is namelijk streng verboden. Want zoals het oerduitse gezegde luidt: “What happens in the Berghain, stays in the Berghain”. Voor beelden moeten jullie gewoon zelf maar deze kant op komen en samen met mij een weekendje loosgaan, je zult er geen spijt van krijgen! Slechts een kater…

Mit nach bei seit von zu house!

March 16, 2009
Het dagelijks leven is hier dan toch eindelijk begonnen. Zoals gezegd sta ik dagelijks iets na middernacht op om op tijd in mijn klasje te verschijnen om de Duitse taal een beetje unter den knie te krijgen. En het is lastiger dan ik dacht (of ik ben slechter in talen dan ik dacht). Mijn groepje bestaat uit erg lieve, behulpzame en geduldige meisjes die het allemaal erg serieus nemen. Met vijf uur Duits praten per dag hoop ik dat ik het zo in elk geval snel door zal hebben. Ik begin gelukkig al steeds meer mensen te leren kennen door die cursus, en zodoende stond ik dit weekend ook weer niet alleen te springen op de geniale techno van de Tresor. Alweer zo’n heerlijke tent waar je in Amsterdam enkel van kunt dromen… zucht, het leven bevalt me goed hier!


Ich bin rein berliner

March 20, 2009

Het is officieel: Ich ben rein berliner! Gisteren ben ik naar het gemeentehuis gegaan om me volledig te laten erkennen als inwoner, en ze hadden geen bezwaar! Integendeel, ik krijg zomaar 110 euro’s begroetingsgeld van Berlijn (omgerekend is dat ongeveer 11000 eurocent). Kennelijk hebben ze hier lang naar mijn komst uitgekeken en zijn ze hier met de pet rondgegaan om een welkomstkado voor me te verzamelen! Zo vriendelijk zijn die berliners nou… Ik moet me alleen niet te speciaal gaan voelen, want kennelijk krijgt elke student die neerstrijkt in berlijn dit presentje. Waarom weet ik niet, misschien promotie van de stad (Be Berlin is hier de slogan, gemütlich), ik heb geen idee, maar aangenaam is het zeker! Gelukkig ging de aanmelding erg snel en stond ik binnen 20 minuten weer buiten. Ik had namelijk van andere mensen gehoord dat je er zo van uit mag gaan dat je 2,5 uur in de wachtkamer zit… Zo had ik dus weer 2 uur verdiend die ik in volle glorie kon genieten in het verlegen voorjaarszonnetje! Daarnaast is zojuist onder luid gejuich het weekend weer eens aangebroken, dus ik kan me langzaam op gaan maken voor weer een aantal avondjes muzikaal genot… party machen de krankste!!Tot vlot!

Gezocht: een plek onder de zon

March 24, 2009
Potverdrei zeg! Ondanks het overvloedige woningaanbod is het deze scheissholländer in berlin nog altijd niet gelukt om een freie zimmer te vinden. Het is toch wat lastiger dan gedacht, maar gelukkig nog lang niet zo lastig als in Amsterdam. Ik heb de afgelopen dagen maarliefst 27 mailtjes gestuurd om welgeteld 2 berichten terug te krijgen… matig! Het ene bericht was een vriendelijke afwijzing (zoals ik die bij al mijn telefoontjes ook te horen kreeg), het andere bericht een uitnodiging voor een kamertje voor 2 maanden. Nou maar hopen dat de advertentie niet mooier is dan de kamer, maar dat wel niet aangezien deze advertentie toch al niet zoveel voorstelt. Het is een klein hokje van slechts 18 meters met vier kanten, maar daar hangt dan wel een eigen (?) balkon aan en ik mag er binnen roken. Aangezien mijn kamertje van 16 meters nu ook al erg mooi is hoop ik stiekem dus dat het minstens net zo mooi is. Maar ja, morgen zal ik het zien. En als die kamer tegenvalt kan ik me daarna gelukkig troosten door de film ‘Berlin Calling’ in een half ingestortte kraakbioscoop met een aantal klasgenoten. Heb wel zin in een film over het geflipte leven van een duitse techno-dj genaamd Paul Kalkbrenner, schijnbaar een soort visuele rondleiding door het nachtleven van Berlijn. Jetzt geht löss!

Alwieder ein wochenende!

March 29, 2009

Poepoe, was ein wochenende wieder.. ik heb momenteel de zwaarste kater tot op heden. Gisteren heb ik de avond gevuld door eerst voetbal te kijken met mijn huisgenoot en zijn vrienden. Zeer helaas en tot mijn grote schaamte moest ik wel naar Duitsland staren i.p.v. Nederland, maar ondertussen was het wel gezellig aanpilsen met die Berliners. Na de wedstrijd ben ik naar een verjaardagsfeestje in de Möbelfabrik gegaan, een soort ondergronds huiskamerclubje waar de techno weer eens zeer goed te pruimen was. Ook het bier en de mensen waren goed pruimbaar, maar helaas stond de muziek er veel te zacht. Een minpuntje waar ik me tegen het aanbreken van de ochtend best aan begon te storen, en na tevergeefs herhaaldelijk verzoeken aan de DJ om als de sodemietsers eens een draai aan die volumeknop te geven ben ik maar weer de U-bahn ingedoken om thuis mijn bed te verblijden met een lange ligpartij. Nu zit ik hier een beetje confuus door de zomertijd en het weekendritme kracht te verzamelen voor een flinke pot digitaal socializen en een ongezonde dosis hausaufgaben… ‘t is me wat!Wat huisjes betreft ben ik als het goed is een heel stuk opgeschoten. Die kamer die ik als eerste ging bekijken was best oké, alleen de huisgenoten waren misschien een tikkeltje te alternatief. De volgende dag ben ik naar een andere kamer gaan kijken waar ik me waarschijnlijk veel beter kan vermaken. Ook met balkon, en doordat het huis net gerenoveerd is ziet alles er splinternieuw uit. Die huisgenoot is een relaxte fransoos van 25 waar ik volgens mij ook best lol mee kan beleven, zij het dat hij op het eerste gezicht een tikkeltje zakelijk overkomt. Het enige probleem is dat het nog niet helemaal zeker is of ik erin kan, aangezien er wat papieren geregeld moeten worden omdat de huidige hoofdhuurder vertrekt en de kamer dan eerst op naam van die Fransoos moet komen… hoop gedoe, als dat maar allemaal goed gaat! Ik hoop het wel, want het allervetste van het huis is dat het zowaar schuinboven de enige Hollandsche Snackbar van Berlijn zit! Hoe vet is dat!!! Ik kan mijn frikandelletjes al ruiken, en ze ruiken heerlijk!Tenslotte kwam ik er tot mijn grote schrik en schaamte achter dat ik het hoogtepunt van de afgelopen weken hier nog niet eens gemeld heb! Tijdens een flinke pot slapen stond niemand minder dan Floor vorig weekend onaangekondigd op de Berlijnse stoep, hoe vet! Was heel fijn om haar weer even te kunnen zien en gezellig rond te leiden door de stad. Wat heb ik het toch goed getroffen met zo’n lieve vriendin… Floor: bedankt!!Als mega super bonus special feature hierbij nog even het nummer van de week: Paul Kalkbrenner - Azure (de tweede is Sky And Sand, ik kon niet kiezen). Typisch het Berlijngevoel na een nacht loos gehen!


Nieuw huis!

April 8, 2009
Nice, ganz geil, supertoll, spass beizeite: klasse! Ik heb een kamer, en om maar even met de deur in mijn nieuwe huis te vallen: hijsfijn! Wat zeg ik, ik geniet met volle teugjes! Mijn kamer is ongeveer 2 keer zo groot als mijn vorige en ik heb een eigen balkonnetje ter beschikking. In combinatie met de 20+ graadjes die de zon hier dagelijks weet uit te poepen ben ik hier op z’n zachtst gezegd niet uitermate ongelukkig mee. Daarnaast is mijn huisgenoot een heel aardige gast die een fulltime baan heeft. Ik heb dus privacy en gezelschap genoeg. Het buurtje doet denken aan een zeer leuke wijk in Amsterdam, en met alle clubs, kroegen en strandbarretjes in de buurt zul je mij hier niet snel zien vertrekken. Alhoewel… morgen wellicht eventjes: dan keer ik weer een paar dagen terug naar mijn heimatsland! In de eerste plaats om mijn lieve vriendin, vrienden en familie te zien, en in de eerste plaats omdat het weer drie keer raak is met Awakenings! Hoe vet, een betere vakantie in Amsterdam kan ik me niet voorstellen!De afgelopen dagen waren weer als vanouds prima. Wel een beetje stress en zenuwen in verband met verhuizen etc. Het is toch altijd maar afwachten en hopen dat je niet ontzaglijk genaaid wordt. Maar sinds dat allemaal achter de rug is ben ik weer in mijn vertrouwde state of happiness beland. Ik had een aantal dagen vrij, wat zoveel betekend als dat ik weer een aantal leuke parken en barretjes heb kunnen proberen (bijv. Görlitzerpark en dichtbij de kroeg San Remo waar Ilana werkt (mijn feestpartner uit de eerste weken)). Verder had ik vandaag een introductiedag van het Erasmusprogramma en een rondleiding door mijn faculteit, maar dat was een beetje bekende kost na mijn maandje zooitjes regelen op de Hümboldt. Volgende week begint het semester pas echt, dus dan begint het volgende hoofdstuk van mijn avontuurtje! Ik ben benieuwd!Tot slot laat ik jullie weer achter met een muziekstuk van een overgewaardeerd straatmuzikantje die mijn stemming echter toevalligerwijs vrij pakkend onder noten weet te brengen:
[audio:http://www.reinonlein.nl/zooi/eigenhuis.mp3]

Mooi is die tijd!

April 16, 2009
Wat een vakantie! Meestal heb je na een vakantie alleen maar foto’s van zon, zee en strand, maar doe mij dan toch maar een vakantie in een ronde koepel met een bordje ‘gas’ boven de ingang! Nacht, bier en lasers zeg maar.. Wat een briljant weekend was dit! Naast het bijzonder heuglijke feit dat ik mijn lieve floor, mijn fijne familie en mijn leuke vrienden eindelijk weer eens heb kunnen zien heb ik ook gelijk nederland weer even op z’n best mee kunnen maken. Berlijn verslaat amsterdam op vele vlakken, maar op 1 punt hebben die scheissdeutschers toch echt het nakijken, en dat punt heet Awachnungs! Drei tagen wach om te vieren dat het pasen is, dat het awakenings is, dat het mooi is… Zo mooi was het:Vrijdag: Japan SpecialWie Japan enkel kent van Sushi, Samurai en diepgaande televisieprogramma’s vol tieten en masochistiche zelfmoordkandidaten heeft het goed begrepen. Vanaf afgelopen vrijdag mag je echter gerust het stereotype ‘heerlijke techno’ aan dit rijtje toevoegen. Van onze eigen kiekjeschinees Ken Ishii wist ik al dat iie weet hoe die een plaat een leuke zwengel moest geven, maar ik had niet verwacht dat iemand die geboren is onder de letters Takkyu Ishino dit truukje wellicht nog beter onder de knietjes lijkt te hebben dan beste Ken: wat een vetheid! Probeer die naam te onthouden (ik weet dat het moeilijk is, maar probeer het gewoon maar eens. Het is voor je eigen bestwil) De avond eindigde met Takaaki Itoh, een naam die ik alleen ken van Awake, maar die ik elke keer weer vol vreugde zie als ik op de line-up kijk waar al die fijne muziek toch weer vandaan komt. Stevig als rouwe sushi, lekkel als harde japannekoek! Naast al die muziek was het deze avond niet uitverkocht, ruimte zat dus om de beentjes een flink end de lucht in te werpen!Zaterdag: 1997-2001 specialKENT U DEZE NOG (nog nog nog)!?!?! Gouwe ouwe, mooi was die tijd, vroeger was alles beter… als die bejaarden van tegenwoordig eens wisten hoe waar deze woorden maar weer eens blijken te zijn! Zoals jullie weten hou ik van techno, het liefst die waar je als een dolgeslagen paard op kan huppelen. Ik heb mijn techno het liefst voorspelbaar: bas even weg, hand met biertje in de lucht en alsof het je eigen werk is vervolgens de bas weer volop de gashouder inknallen. Dat is mijn hobby. Hoe vet is het als je een plaat van voor naar achter en van links naar rechts kent, en hem vervolgens ritmisch mee te huppelen in het mooiste ronde plekje van amsterdam! Klassiekers als Andrew McLauchlan’s Love Story, de rinkelende Belletjes, Lanicor van Umek, Knights of the Jaguar.. stuk voor stuk hebben ze me de laatste jaren laten herleven en inderdaad: mooi, MOOI was die tijd! En gelukkig is de tijd nog steeds mooi, want ik had na 20 minuten binnen al mijn eerste kippevelletje! Vroeger was alles écht beter… Godverdomme zeg, wat hoop ik dat die set van Billy Nasty op 3voor12 komt!Zondag: Back 2 Back special1 plus 1 is 2, en dat is precies het aantal awakeningen dat we op zondag al achter de rug hadden. Met gezonde brakheid weer ons geluk gezocht in de gas, en kennelijk is 3 nog meer dan 2! Hoe vet, ik had niet gedacht dat elke avond zo’n succes zou zijn! Toen we in de rij stonden gooide Gabriel Ananda gelijk al mijn berlijnplaatje Sky And Sand erin, dus wat stemming betreft had ik vanaf de eerste minuut al niks te klagen! Lekker rustig begonnen, en ik weet niet of het eraan lag dat we zo begonnen of dat het door de blijheid van de afgelopen dagen kwam, maar muzikaal leek deze avond zelfs de beste van de drie te worden! Zulke fijne techno op een ritme waar zelfs een bejaardenhuis van zou gaan stuiteren. De hele avond heb ik genoten, behalve van Oliver Huntemann, wat een slappe zak zeg! Gelukkig was het daarna weer goed raak met Adam en Joel Mull! Heerlijke afsluiter met een prachtig einde! Wat zeg ik, zelfs na het einde was het feest! In de TWSTD was de officiele after waar Adam Beyer voor ca. 40 man misschien wel de vetste set van het weekend draaide! Een waardig einde van een nog waardiger weekend… snik, zo’n feest als Awakenings vind je volgens mij echt nergens ter wereld! Berlijn is vet, maar Awakenings in de gas is voor mij toch echt het vetste…

Visite, altijd gezellig!

April 26, 2009

Wat is het toch fijn om zo op z’n tijd eens wat visite over de vloer te hebben zeg. Vorige week heb ik al kunnen lachen met een Sara en Janus, dit weekend werd ik vereerd met een grootse delegatie Amsterdammertjes in Berlijn, heerlijk! Niet een, niet twee, maar acht gasten mocht ik verwelkomen in de fijnste stad van Berlijn. En het waren niet de minste gasten kan ik je zeggen: Sjoerd, Liza, Loura, Laura, Emma, Harm, Bob en Iris hebben allemaal een snufje berlijnse blijheid kunnen proeven. Naar mijn idee is dat erg goed gelukt en hebben we weer een mooi programma in elkaar weten te knutselen:Vrijdag konden gelijk de voetjes van de vloer op het Franse feestje van de Europäische Clubnacht in het nieuw geopende Astra Kulturhaus, een mooie grote tent waar de mainact de liveshow van Laurent Garnier was. Helaas was het geen DJ-set, want kennelijk wilde deze stokbroodkauwer ons even duidelijk maken dat ie heus echt waar wel muziek zou kunnen maken. Allemaal experimenteel gedoe wat op zich best goed in elkaar steekt door de live toetertjes, maar van Laurent Garnier heb ik liever dat ie gewoon blijft doen waar ie goed in is: techno draaien! het einde was gelukkig wel magisch door een live versie van The Man With The Red Face (kennelijk heet die plaat trouwens zo omdat zijn toeteraar altijd een rode kop krijgt van het blazen, lollig!) Het blijft toch echt een kippevelplaat dat! Na Garnier ging het feest weer over op de oude vertrouwde Techno, waardoor ik gelukkig toch weer tot in het vroege ochtendgloren heb kunnen genieten van feestelijk Berlijn! Mooie nacht!Zaterdag hebben we het wat rustiger aan gedaan, maar daarom niet minder leuk. Eindelijk heb ik de openluchttent Club des Visionnaires eens kunnen bezoeken, en dit was zeker niet mijn laatste keer! Visionnaire is een terras aan het water waar je lekker op vlotjes rond kunt dobberen terwijl er dag en nacht een DJ’tje überrelaxerende house in je zongebruinde oortjes giet. Deze tent is (geheel terecht) erg populair onder de Berliners op het moment, maar als het te druk is kan je aan de overkant van de straat heerlijk in een parkje hangen. Ik geloof dat dit stukje Kreuzberg toch echt een van de zomerse hoogtepunten van Berlijn is, dus wellicht zal je me hier nog vaker over horen. Toen na zonsondergang de fakkels aangestoken werden zijn we weer richting mijn buurtje Friedrichshain gegaan, waar we ons overgegeven hebben aan een kleine cocktailbar/kroegentocht, altijd goed!Vandaag is mijn visite helaas weer terug gegaan naar het immer bruisende Amsterdam. Ik heb ervan genoten om weer even lekker vertrouwd Nederlands te kunnen lullen met mensen waar ik zowieso altijd al graag mee praat. En gelukkig zie ik de meeste van deze lui volgende week alweer als mijn studiereis van de UvA me naar een volgende stad zal brengen: Dublin! Ik ben benieuwd!Hier weer even het nummer van de week, en hoe kan het ook anders, deze week is dat:Laurent Garnier – The Man With The Red Face

En fahr dat rad!

April 29, 2009

Verdammt noch mal! Potverdrei, wieso die kneiters, und gott verdomm mich van alle kanten!! Alle krankheit auf ein stokje, het fantastische moment is dan toch reindelijk aangebroken: ik heb een (imagineer een opzwepend doch licht erotiserend en zwaar opwindend tromgeroffel)… rrrrrr…..offel…. … FAHRRAD!!!! Jawohl! Fahren wie ein malle, op een rad! Ich rad farh, fahradde, fahrgerad haben sollen können mit nach bei und so weiter! Berlijn is zojuist alweer een paar stevige tikkeltjes plezanter geworden, want hoe kan een mens zich beter thuis voelen in een vreemde stad door met een peukje in de hand en een muziekje op de kneiter stevig een paar rondjes op de trappers te zwengelen! Ik zeg: wie is hier de Berliner?! Jawohl, das bin Ich!! Ganz geil übertoll klasse aha hmm, super!

Dag koningin, hallo anarchisten!

May 6, 2009

Hupf Niederlande hupf, lass die leeuw nicht in seine hemdschen stehen! Zelfs op 6,5 uur afstand van Amsterdam deden er scheisshollanders aan Koninginnetag! Maar ik moet zeggen dat ze er hier maar verdomd weinig van bakken allemaal… Nergens een dronken boer te bekennen die luidlallend tegen een politieauto pist met een opblaasknuppel diep in de aars gestoken. Nergens zatte meisjes die al krijsend met shoarmasaus tussen de borstjes struikelen over een eerder gevloerde koorballenvriendin. Nergens een bootje in de gracht dat half gezonken nog net Charly Lownoise en Andre Hazes door de rookmachines weet te knallen. Nee, in Berlijn waren er slechts twee Nederlanders met wilde koninginnedagplannen: Rein en Isabel gingen naar de Ambassade…En dat was apart. Ik verwachtte een biergarten met het Wilhelmus op de speakers, maar ik kwam weer eens mooi bedrogen uit. Het was een ‘receptie’, dus de oranje hoedjes werden vervangen door oranje stropdassen en het gelal was zakelijk gebrabbel van bekakte zakenslachtoffers. En daar staan wij dan, wild vervreemd de ambassadeur en zijn vrouw een handje te schudden bij aankomst, maf! Maar gelukkig hoeven bekakte mensen nergens voor te betalen, dus wij konden ons eigen feestje bouwen met het gratis bier, de haring en de friet: yes! Later kwamen we nog twee andere verdwaalde Nederlanders tegen, dus uiteindelijk hebben we ons feestje na afloop voort kunnen zetten in een kroegje en zo toch een soort van mini-koninginnedag gehad. Prima!Wat ze hier wel vieren is de Tag der Arbeit, en dat lieve kindertjes, is best wel erg leuk! Voorafgaand is er de Tanz in der Mai, een soort koninginnenacht met extra leuke feestjes overal. Wij eindigden in Cassiopaia, een technotent met twee zalen en een buiten-area met zowaar een laser! Hoei! Daar weer lekker tot het ochtendzonnetje gedanst met mijn Berliner freunden, om de volgende dag Kreuzberg eens te bekijken. Op de een of andere manier wilde niemand met me mee, maardat mocht de pret niet drukken voor een Rein in een goeie stemming! Ik heb mijn tasje gepakt en me blindelings in het feestgedruis gestort: overal eten, drinken en podia met alle soorten muziek, vet. Na een rondje gelopen te hebben heb ik uiteraard de techno uitgekozen om eens van te genieten. Voor de Luzia stond een hele straat vol te genieten van verschillende DJ-tjes en een lekker zomerzonnetje. Na een paar uur kwam ik toch de eerste bekenden tegen en zo heb ik me toch weer een goeie avond vermaakt. En toen kwamen de anarchisten protesteren, de kwajongens…Ikzelf heb geen anarchist gezien,maar kennelijk waren ze niet heel tevreden. De muziek werd stilgelegd, straat afgesloten door dikke rijen politie en ME, en de dikke rookwolken van brandende auto’s en vuilnisbakken kwamen de straat in. Iedereen ging met gezonde haast toch maar de andere kant op, en zo ook wij helaas. Ik heb verder weinig meegekregen van de rellen, behalve dan dat er op weg naar het station echt overal glas lag (en dan ook echt heel erg veel, je moet niet van glas zijn op dag van de arbeid in berlijn…) Acheraf las ik dat er 289 arrestaties waren die avond. Kennelijk een vrij hoog aantal, maar niet onverwachts: het rellen op 1mei hoort er hier gewoon bij. Best sneu voor die anarchisten, als echt niemand je serieus neemt!Op het moment zit ik dan even in Dublin voor de studiereis. Het is hier kneitertjeduur in dit internetcafe, dus mijn avontuurtjes en reisverslag houden jullie van me tegoed als ik weer in Berlijn ben. Ik kan alvast verklappen dat het waar is dat ierland groen is, en dat het absoluut niet waar is dat je hier goed kan kroegen… spannend!!Tot de volgende knoop!

Af en toerist..

May 26, 2009
Wat een gezellig weekje was dit weer zeg! Eindelijk heb ik weer een beetje de toerist uitgehangen, iets wat ik de laatste tijd steeds minder doe eigenlijk. Ik heb zowaar een soort van dagelijks leven, maar hierdoor vergeet je af en toe een beetje om om je heen te kijken en te zien wat een mooie stad Berlijn toch eigenlijk is! De oorzaak voor deze toeristenweek is dat ik eindelijk de eer had om mijn ouders hier te mogen ontvangen. Ze hadden een klein goedkoop apartementje bij mij in de buurt gehuurd voor 5 dagen. Prima buurtje, maar het huis werd verhuurd door ene “Prinses Hans”, dus je kunt je best voorstellen wat voor gevolgen dit voor de inrichting en de luchtjes in het huis heeft. Maar voor 25 euro per nacht, een prima locatie en een biergarten op de hoek mag je niet al te veel klagen lijkt me zo. Samen met mijn ouders heb ik gelukkig weer een hoop nieuwe plekken gezien: musea, restaurants, dierentuin etc. De Zoo hier is trouwens behoorlijk mooi, hoop nieuwe beestjes enovoort. Ze moeten alleen nog even een grote kooi bouwen om al die kreisende rotkinderen in te stoppen, maar dat komt hopelijk snel. En Knut is een eikel dat ie zo wordt voorgetrokken op zijn mede-ijsberen, de vuile verrader. En van die panda hoef je echt niet meer te verwachten dan dat ie kneitertjesdepressief naar een gebroken wortel ligt te staren..Op de laatste avond van het bezoek kwam Floor ons zowaar even vergezellen: fijn! Dit weekend met z’n tweetjes weer wat verloren tijd ingehaald en de nodige Berlijnse biertjes genuttigd in o.a. Visionaere, Lunas Strandbar en wat random kroegjes in de buurt. Op de valreep nog een kappertje meegepakt dus die kale schedel op de aankomende foto’s is mijn bovenkant, niet schrikken. Nu is het helaas weer stil in huis. Hoog tijd dus om maar weer mijn vriendjes hier op te zoeken, de meeste heb ik immers ook alweer een tijdje niet gezien! Komend weekend is het hier het Karneval der Kulturen, dus ik denk dat mijn volgende stukje na het weekend een hoop trommelende negers en chinees eten zal bevatten.. tot dan!Hier nog even het nummer van de week! Gisteren kwam ik hem toevallig tegen, en sindsdien staat ie non-stop op repeat hier! In één woord: übertoll!Paul Thomas & Funkagenda – Gornal
En mocht je je nou nog steeds vervelen, dan is hier op het forum nog een klein spelletje om even de hersentjes mee te kraken:klik

BREAKING NEWS!!!!

May 21, 2009

Het duurde even, maar met speciale hulde, dikke veer in een lichaamsholte naar keuze en onder uitzonderlijk hysterisch gejuich geef ik bij deze een niet geringe schouderklop met de hoofdletter L aan niemand meer dan Lisa, onze springende rots in de branding van het ierse naaktstrand en mijn persoonlijke ondrsteuning wanneer ik weer eens volkomen buiten zinnen raakte en fluitermate blij werd van alle geniale ierse deuntjes tijdens de (studie)reis naar Dublin! Het heuglijke feit is daar dat zij me het autodeuntje van tussen de ierse heuvels heeft gemaild. Bij deze dus jullie huiswerkopgave van vandaag:1 – Draai het knopje van je subwoofer net zolang naar rechts tot je kramp in je armen krijgt
2 – Trek je Guiness-onderbroek aan, alle andere kledij uit, pak een fluitje en steek hem vol verwachting in je praatgat
3 – Zoek een laag plafond, en positioneer je armen zo dat je uit volle macht tegen het dak kunt beuken
4 – Druk met je trillende linkerteen op de linkermuisknop zodat de muziek hieronder begint te spelen
5 – Slaak een uitzinnige oerkreet á la Braveheart en hos als een dronken mongool op en neder
6 – Voel je voldaan en opgefrist, en schiet een gebedje naar Lisa die dit alles mogelijk heeft kunnen maken
(7- Indien gewenst mogen stap 1 t/m 6 naar braveheartenlust herhaald worden, toe maar, heus, het mag…)[audio:http://www.reinonlein.nl/zooi/McMahonReels.mp3]

Geluk zit ‘m in die kleine dingen…

May 17, 2009
Whaha, kennelijk zit geluk ‘m in de kleine dingetjes! Ik begin er namelijk steeds meer van te verzamelen hier.. Hoe langer ik hier vertoef, hoe beter ik hier vertoef. Zoals jullie hebben kunnen lezen in mijn vorige verhaaltjes ben ik hier gelukkig, ben ik gelukkig hier en ben ik hier over het algemeen gelukkiger dan in de bekrompen dorpjes in willekeurige lage landen waarvan ik de naam maar even niet zal noemen. Het ongelofelijk grote nadeel van berlijn is natuurlijk wel dat al mijn fijne vrienden en kennissen hier niet zijn momenteel (en echt, wat begin ik al die bekende vrolijke gezichten te missen onderhand). Ik heb hier zeker leuke mensen leren kennen, maar in nederland gaan er toch waardevolle jaren van vriendfilteren aan vooraf waardoor je op den duur enkel de fijnste vrienden overhoudt die zo dicht tegen je eigen goeie gevoel en gevoel voor humor aan liggen dat je er bijna een traantje door zou laten druppelen! Maar dit gemis wordt gelukkig voor een klein gedeelte eenvoudig goed gemaakt. Door dingen. Zomaar kleine dingen, maar kennelijk o zo grote dingen..Kleine dingetjes maken me blij hier. Zum beispiel: een halve liter bier voor €1,20 in een avondwinkel die 24 uur geopend is. Even zwaaien naar de dönerbakker of frietboer op de hoek. Op je fiets lachend een groepje hanggenieters ontwijken op de brug. Daklozenkrantverkopers die na een beleefde afkeuring een praatje maken onder het mom “wir können immer freundlich sein mit einander”. Een pleejuf die na het betalen nonstop door blijft zwetsen over je gezondheid. Een bandje dat in de metro vrolijk een klein optredentje verzorgt. Een pizza voor 1,75 om de hoek. Een huisgenoot die uit pure verliefdheid de hele dag aan het zingen is. Een musje dat een in bier bezompen stuk brood uit je handen vreet. Een klein housepartytje op weg naar huis. Een S-Bahn die je vrolijk toebliept terwijl ie de deuren sluit… *zucht*… Zoveel moois, maar met name bij dat laatste puntje wil ik even stilstaan, want dit kleine geluidje is haast symbolisch geworden voor het bijzondere “ik voel me thuis”-gevoel dat ik hier onderhand heb mogen ervaren. En laat een bepaalde DJ die me momenteel erg dicht bij het hart staat nou toch net een fijne remix met dit geluidje gemaakt hebben! Elke keer dat ik ergens heen ga met het openbaar vervoer zit ik met dit deuntje in mein kopf, en het zit er behoorlijk lekker kan ik je zeggen! Geniet ervan, net zoals ik:

Dublin: fun is strictly prohibited!

May 11, 2009

Ongelofelijk. Ik dacht dat Nederland het meest betuttelde land in de wereld was, met al die bekrompen regeltjes en aangeharkte gristenidealen, maar ik had in mijn stoutste dromen nog niet durven bedenken dat er kennelijk ergens een plekje op de aardkloten ligt waar ze de kunst van het lol beperken nog beter onder de knie hebben dan daar! En nee, die plek ligt niet in de derde wereld of in een oost-afrikaanse dictatuur, die plek ligt gewoon in de buurt, in Dublin. Als je je voor de grap eens voorstelt dat de Christen Unie het volledig voor het zeggen zou hebben, dan stel je je Dublin voor. En geloof me, da’s best effe schrikken…Misschien ben ik inmiddels een beetje verwend door Berlijn, dat begrijp ik best. Maar ik vind het gewoon ronduit kut als mensen mij bij wet vertellen wat ik wel en vooral niet mag doen. Ik snap best dat je mensen een beetje tegen zichzelf moet beschermen, helemaal als het van die losgeslagen ierse alcoholisten zijn, maar om hierdoor het hele vrolijke imago van je land te verloederen? Driewerf zonde. Ierland staat bekend om z’n dikke kroegleven, dus dan verwacht je ook wel dat je lekker je gang kan gaan daar. Maar helaas voor ons mag het niet zo zijn. Een groot deel van mijn negatieve boventoon in dit verhaaltje komt doordat ik bijna blut ben en Dublin simpelweg kneitertjesduur is. Alles is gewoon twee keer zo duur als in Holland en minstens 3 keer zo duur als in Berlijn. Een feit dat even extra dik werd benadrukt doordat ik eerst met mijn stomme bekaterde harses mijn vlucht miste en zodoende vele euro’s nodeloos weggegooid heb om in een wereldstad als Cork op een bankje in een restaurant op het vliegveld te kunnen slapen. Stom, maar eigen schuld. Na zo’n avontuurtje ga je echter wel helaas extra op je weinige overgebleven centen letten. Hierdoor was het niet uitbundig feesten met de hele sociologiekudde dit jaar, maar meer in het stinkende hostel hangen en zo nu en dan jezelf verwennen met een biertje buiten de deur. En ook dit werd je niet makkelijk gemaakt, omdat ze hier kennelijk de hobby hebben om mensen die gezellig aan het kroegen zijn zonder pardon of medelijden de straat op te sodeflikkeren terwijl ze net op gang komen. Het is me zelfs zowaar overkomen om op donderdagavond om kwart voor 12 met een verdwaasde blik en traantjes in de ooghoeken bierloos op de stoep voor een kroeg te staan terwijl de barman me onvriendelijk verzocht om op te zouten. U hoort het goed: kwart voor 12 in de avond! Het is belachelijk! Normaal gesproken is dit probleem eenvoudig op te lossen door lekker elkders door te feesten, maar op straat attendeert de politie je er al snel erop dat jij en je biertje niet welkom zijn en in het hostel wordt je achterna gezeten door krijsende hangpolen en smerige kookluchtjes. Ook kut. Kortom: alles wat een mens gelukkig kan maken is strictly prohibited in een werelddorp als Dublin. Langom: het was gelukkig niet een en al kut wat de klok sloeg!Ondanks alle beperkingen lieten we ons gelukkig niet zo gemakkelijk uit het grasveld slaan! In de meisjeswc van het hostel waren geen razzias gelukkig waardoor we de avond geregeld nog wat konden rekken in onze safe-haven. Daarnaast smaakten de biertjes die hun goudgele huidje zo duur verkochtten in de kroeg wel extra lekker onder het genot van die o zo lollige Ierse livemuziek! Ik begrijp eindelijk waarom mensen zo vaak vol lof over twee violen en een trommel en een fluit zingen: het klinkt gewoon onwijs vet samen! En als je deze muziek vol open in de auto aanzet wanneer je de ongeneugten van de ‘grote’ stad ontvlucht in het prachtige ierse landschap krijg je toch wel een haast hemels blij gevoel van binnen. Wellicht zijn het mijn lompe Rowwen Heze-roots die hieraan bijdragen, maar mijn mooiste herinneringen aan deze week worden met stip het schandalig lallen op de ierse viooltjes in de auto tussen de schapen in het binnenland. Daarnaast zal ik best wel terug denken aan mooie maskers, gedichtenbundels met het romantische thema “bier en tieten”, mazen in de wet die te vinden zijn in de meisjeswc, en de onnavolgbare poolkunsten van een zekere Schipper S.Maar al met al heb ik me toch erg vermaakt deze week. Jammer dat Dublin je uitgaansvaardigheden zo erg op de proef weet te stellen in een week als deze, maar gelukkig werd dit mankement toch waardig opgevangen door de goeie organisatie die zoals altijd toch weer een leuke groep mensen weet te vermaken. Ik was na afloop wel ontzaglijk blij om in Berlijn weer gewoon te kunnen doen en laten waar ik zin in had, en om weer tot het ochtendgloren de techno te kunnen horen die ik toch o zo gemist heb, maar toch zou ik dit weekje niet hebben willen missen. Tip van de week: ga niet naar dublin voor het feesten, maar voor de mooie bergen en de gezellige sociologen.Foto’s zijn er uiteraard ook, en te vinden op deze link:link

Het hele album is in een keer te downloaden op het forum:hierEn natuurlijk het nummerrrrr van de week! De originele versie uit de auto heb ik niet kunnen vinden, maar toch, het Monty Python-achtige begin maakt een hoop goed:

De peuk is op…

August 19, 2009

Schade Deutschland alles ist vorbei! Schluss, scheissie und bedankt! Op het moment van schrijven zit ik in de trein terug naar Amsterdam. Traantje wegpinken hier, biertje wegdrinken daar… je moet toch wat om de tijd te vullen. Zo zat ik net met vochtige ogen en een trillend handje naar buiten te staren, terugverlangend naar Berlijn en vooruitverlangend naar mijn aanstaande peukje op de grens in Bad Bentheim. 1 plus 1 is 2. En na een tijdje weemoedig de hersens gespinseld te hebben kwam ik erachter dat mijn half jaartje Berlijn eigenlijk precies zo is verlopen als een sigaret. Met name de niet-rokers onder jullie verdienen hierbij wat extra uitleg:
Het eerste hijsje van mijn peuk was even slikken. Volkomen alleen stap je uit te midden van een grote stad om vervolgens in een crappy hostel te belanden. Maar na een licht kuchje ga je verder en besef je je dat het roken toch best wel lekker kan zijn. Je neemt een tweede hijs die al vele malen beter smaakt, en na een aantal trekjes weet je het zeker: dit smaakt naar meer! Tijdens mijn eerste trekjes Berlijn keek ik de longen uit mijn lijf van al het vets wat deze mooie peuk te bieden had. Overweldigend en verslavend. Maar helaas, het middelste gedeelte van je peuk smaakt vaak minder verassend dan het begin. Je went aan de nicotine en vergeet eigenlijk een beetje dat je aan het roken bent. De tijd vliegt, je geniet wel, maar voor je het weet is je peuk alweer over de helft. Een raar keerpunt waarop je sigaret van zes maanden lang eigenlijk maar zes maanden kort begint te lijken. En dan komt het filter in zicht… als een malle probeer je nog het meest uit je peuk te halen, maar doordat je er zo hard aan zuigt vliegt de tijd alleen maar sneller. De laatste feestjes smaken het lekkerst, maar ze zijn ook het snelste op. Totdat het filter begint aan te branden, en dan krijg je een vieze smaak in je mond. Een smaak van Hollandse treinen, rookverboden en sluitingstijden. Al zuig je nog zo hard, de Berlijnse peuk is toch echt op. Wellicht steek ik over twee jaar een nieuwe op, misschien wel een heel pakje, maar voorlopig rook ik mijn peuk weer even gewoon in Amsterdam, op de stoep voor een kroeg of op de UvA. Wat een enorme troost is het dan toch om je te beseffen dat ik in Amsterdam gelukkig wel een geweldige groep van lieve meerokers heb! Nog een paar uurtjes en ik zie ze weer, als een verfrissend kauwgompje na de peuk terwijl ik nog zal nagenieten van het heerlijke gevoel dat ik aan dit sigaretje heb overgehouden… Kort, maar krachtig!*zucht* (*kuch*)


En hier voor het archief nog even een kopie van de pagina die ik op mijn oude wordpressblog had staan. Zonde om weg te gooien...Jawohl leute, ik leef in Berlijn! Omdat lang niet iedereen zin zal hebben om telkens mijn verhaaltjes te lezen kunnen jullie op deze pagina terecht voor een korte samenvatting van alles wat ik zoal uitspook, doe en meemaak. Voor diegenen die het niet weten: ik zit 6 à 7 maanden in berlijn via het Erasmus-programma om hier de taal te leren en vervolgens wat studiepunten binnen te halen voor sociologie. Hoe bevalt het? Nou, wel zo:

<strong>Updeet 8 augustus (mijn twaalfde indruk):</strong>
+ zomervakantie in Berlijn! Geen tentamens meer, alleen maar spassen!+ Afscheidsfeestjes van mijn vrienden hier+ Met Lori en Marjan toch weer een aantal nieuwe dingen gezien (muurmuseum, topo of terror etc)+ Biergarten naast visionaere is bijzonder relaxed+ Prater, de grootste biergarten is ook de moeite waard+ Süss-War Gestern (de mariokartbar) is geniaal! Vette house, oude supernintendo en fijna hangbanken alom, briljante bar!
- Ik heb een treinkaartje geboekt voor 17 augustus, het aftellen is begonnen...
<strong>Updeet 15 juli (mijn elfde indruk):</strong>
+ De kelder van Tresor gaat los!+ Sandsation, zandkasteeltjes in het kwadraat+ Geen muggen en wespen in de zomer (slechts 2 wespen in vijf maanden gezien)+ Pyromusikale, vetste vuurwerk ooit en toffe klassieke hitjes+ Eindelijk met mijn broeder kunnen springen in Berlijn+ Eindelijk met Marcel en Elske kunnen springen in Berlijn+ Filmavondjes zijn bijzonder gezellig+ Zepata is leuker dan ik dacht: artistiek strandbarretje met grill en house+ Met nikki en zita bijkletsen, weer goed bezoek!+ Lollige nederlandse kinders in de pizzaria om de hoek
- Tentamens komen eraan, effe echt bikkelen- Blut! Vier belastingaanslagen achter elkaar nekken je.- Ik ben het statiegeldsysteem een beetje zat- Veel vliegen hier, en geen elektrisch tennisracket- Af en toe wil ik wel weer alleen wonen- Aurore en Jean Marie gaan niet mee naar Melt: kaartjes uitverkocht, scheissie!
<strong>Updeet 5 juli (mijn tiende indruk):</strong>
+ de meren rondom Berlijn zijn prachtig! Het Vondelpark is er niks bij - barbeque de gekste!!+ ik krijg een steeds betere band met mijn vrienden hier+ na een tijd begin je stamkroegen en stamclubs te krijgen+ ik heb eindelijk een geit en een palmboom in mijn kamer+ weer veel bezoek uit nederland! Het houdt niet op!+ mijn balkonnetje is hemels. Hier stamt het gezegde "klein maar fijn" van af+ Nikolaiviertel, pas laat ontdekt maar erg schattig wijkje naast Alexanderplatz+ Duits Historisch Museum is zeker de moeite waard, maar neem er de tijd voor (groot!)+ nog steeds geen lekke band, wat een wonderfiets!+ colleges zijn bijna afgelopen, en alle erasmusadministratie is rond!
- ik was mijn pinpas verloren, anderhalve week geld lenen zuigt- ik ben bijna blut sinds ik geen salaris van Mercer meer krijg en iedereen terug heb betaald- nog maar anderhalve maand... boehoehoee- de Berlin Dance Parade is afgelast- door een gigantische rij moesten we Kalkbrenner weer missen
<strong>Updeet 9 juni (mijn negende indruk):</strong>
+ bezoek van Bibi, Charlotte, Eli en Louisanne, wat een pret!+ bibi die blijkbaar niet zo goed kan oversteken+ eindelijk de club Maria am Ostbahnhof gezien, weer een om van mijn to-do-list te strepen+ Karneval der Kulturen, nu begrijp ik pas hoe goed Berliners kunnen feesten op parades+ toen ik terug kwam uit Amsterdam en met de trein weer Berlijn in reed had ik een haast verliefd gevoel in mijn buik+ ik heb een papieren palmboom 'gevonden' en op mijn kast gezet!+ de gigantische glijbaan in het park+ een döner is kennelijk nog lekkerder met kaas erop
- het weer is niet zo heerlijk als vorige maand- de taalcursus is nog steeds behoorlijk slecht- soms wil ik wel weer even zonder een huisgenoot wonen, toch meer mijn ding

<strong>Updeet 26 mei (mijn achtste indruk):</strong>
De tering! Ik zie dat ik bijna een maand over mijn laatste opdeet heb gedaan zeg.. zonde, want hierdoor ben ik ongetwijfeld alweer een hoop mooie (en lelijke) dingen vergeten.. scheisse! Even uit de losse pols en de flapperende oorlel toch maar even de kleine dingetjes die me bijgebleven zijn van de laatste tijd:
+ Floor, met alle fijnigheid van dien!+ zowieso pa & ma in berlijn, wat geweldig om met mijn ouders hier rond te kunnen lopen!+ de biergarten bij m'n ouders, mafketels en grote glazen+ pa die half ruzie kreeg met de pleegast omdat ie het poortje aan het slopen was+ cultureel stappen: museum der naturkunde, technik, museuminsel, unter den linden, zoölogische garten, etc.+ voetbal in de biergarten: Werder Bremen verloor, stiekem leuk voetballeedvermaak om balende en troostende duitsers te zien+ visionaere met shanna en haar broertjes, mijn huisgenoot met vriendje, mijn oude huisgenote, mijn ilana-feestmaatje, ion ludwig + thomas azier en een vrolijke franse aurore.. het leek haast effe alsof ik kneiterveel vrienden had daar!+ de sla met gegrilde kip in Habana+ mijn balkonnetje, hoe warmer het wordt hoe meer ik geniet!+ lamp jatten met aurore en teddy+ bezoekje met floor aan de strandtent om de hoek+ weer een goed gesprek met de frietboer+ 60 jahr bundesrepublik, een soort van festival voor de brandenburger tor met haring, balonnen, duitse vlaggetjes en floor+ de Siegessäule, voor het eerst dat ik hem van dichtbij heb gezien, maar toch best indrukwekkend!+ dagje wannsee met mussen, gevolgd door campus van teddy met vodka+ een volautomatische Mens-Erger-Je-Niet-Bartafel in de Hard-Rock-Terror-Tent-Um-Die-Ecke, driewerf vette shait!+ De moeite en pret om een hoekbank te verhuizen door half berlijn
- Ik ben over de helft 

<strong>Updeet 26 april (mijn zevende indruk):</strong>
+ Bezoek van de Hollanders, mooi weekend met Sjoerd, Harm, Laura, Loura, Liza, Emma, Bob & Iris+ Duitser die een cape draagt naar zijn werk, wat een gast!+ Club der Visionaire, heerlijke house aan het water+ Laurent Garnier in Astra voor de Europaïsche Clubnacht+ Met Isabel op stap in de Simon-Dach Strasse, altijd lachen!+ Met de Fransen naar Geronimo, leuke kroeg met treinstoelen
- Sesamstraatniveau van mijn nieuwe taalklasje, hopelijk wordt dat nog beter- AZ kampioen, Ajax niet- Lastig om continu gefocust te blijven tijdens duitse colleges

<strong>Updeet 20 april (mijn zesde indruk):</strong>
+ Fussbal!! Werder tegen Hertha, leuk in het mooie Olympiastadion+ Sara en Janus in Berlijn, cocktails en lesbo barvrouwen+ Thomas in Berlijn, Tacheles en bieren in Tierpark+ Nagenieten van weekendje amsterdam, allememachies wat was ie vet!+ Eerste colleges, effe wennen maar dat komt wel goed!+ Bar Luzia in Oranienstrasse met Denis en Nellie, een gezellige zitkroeg met hele vette minimal op de 'achter'grond. Een vrij originele combinatie die verassend verrukkelijk uit blijkt te pakken!+ De FireBar met mijn taalklasvriendinnetjes, gezellig bijleuten na onze weekendjes naar de heimat. Wellicht mijn beste vrienden hier?+ erasmusfeestje in Kino International, ondanks het scheissfeest toch vooraf bij Valentine en daar best gezellig lopen hupsen. Plus een vette clubremix van born slippy mogen beleven, lekker!
- Na mijn uitstapje Nederland had ik even moeite met weer wennen aan Berlijn. Opnieuw afscheid nemen van fijn Amsterdam viel me toch zwaarder dan verwacht, ik mis het toch wel daar...- Sky And Sand (mijn berlijnplaatje) werd schaamteloos in de verkrachting gemixt op het erasmusfeestje, bah!- Mijn vakantie is afgelopen en nu moet ik toch echt weer studeren...
 
<strong>Updeet 8 april (mijn vijfde indruk):</strong> 
+ eerste barbeque van het jaar met mijn oude huisgenoten, soort van afscheid+ ik ben verhuisd, en er zowaar flink op vooruit gegaan!+ ik heb de broodjes döner ontdekt, genot de hele nacht door+ etentje ter ere van het vertrek van de vorige bewonder van deze kamer: koreaans tussen de homo's+ een soort reunie van mijn taalklasje: boottocht, bier en waterpijp op de Häckescher Markt+ drankje met Ilana in haar leuke barretje, gevolgd door bekenden in de Simon-Dachstrasse en de Matrix
- De Matrix: ik had niet verwacht dat ze hier zo'n baggertent zouden toestaan! RnB en hitsige kleuters, ronduit kut dus.- Tot op heden nog geen Rein Gordein: 's-morgens vroeg de volle zon op je oogbol
 
<strong>Updeet 4 april (mijn vierde indruk):</strong> 
Pluspunten:+ HET IS ZOMER IN BERLIJN!!!!! 22+ graadjes+ Drankje van duitsleraar Dietmar in Tacheles+ Eerste dag hangen in het Görlitzerpark in Kreuzberg+ Tweede dag hangen bij de Hümboldt en Oranienburgerstrasse+ Mijn presentaties in de taalcursus gingen vlekkeloos+ Feestje Julien ter ere van einde sprachekurs+ Club Arena, best een fijne tent...+ Mijn eerste broodje kroket in de hollandsche snackbar!
Minpunten:- Ik mis mijn ervaren technovrinden- Nu ik donderdag al naar huis vertrek begin ik er steeds meer naar te verlangen
 
<strong>Updeet 29 maart (mijn derde indruk):</strong>
Pluspunten:+ Floor stond onaangekondigd voor mijn deur, aangenamer kan een verrassing niet worden!+ Een Drum 'n Base feestje in RAW-Tempel, kutmuziek maar zeer vette locatie+ Zur Möbelfabrik, grootmoeders huiskamer gevuld met techno+ Ik heb eindelijk mijn eerste zonnige terrasje gepakt!+ De Tacheles-bioscoop, filpje kijken op een relaxte sofa in een prachtig vernacheld pand+ Bram en neef Maarten weer eens gesproken over de telefoon, leuk!
Minpunten:- Floor ging ook weer naar huis...- Het begon opeens te sneeuwen tijdens mijn peukje op het balkon- Mijn nieuwe kamer is nog onduidelijk, beetje vervelend om geen zekerheid te hebben 
<strong>Updeet 20 maart (mijn tweede indruk):</strong>
Pluspunten:<strong>+ </strong>De Tresor, alweer een eindeloze techno-kelder! In drie letters: vet!+ Leute van mijn taalcursus, ik begin zowaar mijn eerste 'vrienden' te ontdekken+ Ik ben inmiddels officieel inwoner van Berlijn, alle bureaucratie is geroggeld+ Ik krijg zowaar €110,- "begroetingsgeld" van Berlijn! Zomaar, omdat ze het fijn vinden dat ik er ben...+ Heb weer wat tripjes gedaan: Museum fur Natürkunde (oa. dinosaurus van 14 meter hoog), filmuseum, stadtour etc..+ Ik heb Nederlands bier gevonden in een zogenaamde <em>bierkneipe</em>!+ Ik kwam erachter dat ik me zo ontzettend veilig voel op straat hier! Heerlijk!
Minpunten:- het is nog steeds koud hier. Gelukkig geen zeikweer zoals we dat in nederland zo goed kennen, maar gewoon verdomde koud..- nog geen nieuwe kamer gevonden (maar eerlijk gezegd ook niet heel erg hard gezocht)- ik spreek nog steeds geen vloeibaar Duits<strong></strong>
<strong>Updeet 8 maart (mijn eerste indruk):</strong>
Pluspunten:+ TECHNO in de Berghain, ongelofelijk vette tent met leip publiek, goed geluid, übervette muziek en geen sluitingstijd!+ mijn eerste kennismaking met de Hümboldt Universitat: prachtig gebouw en er nog wat te zoeken hebben ook: vet!+ het openbaar vervoer is briljant, je hoeft nooit lang te wachten en je komt overal+ werd uitgenodigd voor een huisfeestje, volle bak met grappige duitsers+ mee eten en kroegen met vrienden van mijn huisgenoten, gelijk kennis maken met een Duitse vriendengroep+ op graffititour met een aardige gast uit Leeds die ik in de tram tegenkwam, mijn eerste spontane contact+ lekker de toerist uithangen: Berliner Dom, Aquarium, Unter den Linden, East Side Gallery, Check Point Charly etc.+ mijn kamertje is erg relaxed en in Friedrichshain, voor zover ik weet de fijnste wijk in Berlijn+ mijn tijdelijke huisgenoten leren kennen: Denis en Nellie, twee hele aardige Duitsers met een prachtig huisje+ het spontane college over vroege geschiedenis van een Duitse professor waar ik in de trein mee aan de praat raakte+ surpriseparty vlak voordat ik wegging, wat een geweldige vrienden heb ik toch!
Minpunten:- mijn kamer is maar tijdelijk (1 maandje) en ik mag er niet binnen roken- het hostel waar ik in terecht kwam stelde niet zoveel voor, blij dat ik er snel weg kon- taalbarrière, wat is het verrot om af en toe op een feestje te staan zonder met iemand te praten of je flauwe grappen kwijt te kunnen.- er zijn hier verdomd weinig Floren- de komende maand moet ik vijf dagen in de week om 9 uur beginnen voor mijn taalcursus 
<img style="vertical-align: bottom;" src="http://www.reinonlein.nl/fotos/albums/Studiereis%20Berlijn/photo45.jpg" alt="" width="480" height="360" />
Diskleemert!
Berlijn werd mede mogelijk gemaakt door:(in order of appearance) Floor, Sara, Jonas, Sjoerd, Liza, Loura, Laura, Emma, Harm, Bob, Iris, Pa, Ma, Bibi, Charlotte, Elisette, Louisanne, Shanna, Martijke, Wessel, Merel, Karlijn, Nikki, Zita, Bram, Marcel, Elske, Barbara, Bernard, Madelein, Marjan, Lori, mijn Erasmusvrienden en een hoop maffe Duitsers.
Bedankt allemaal!!! (en more is yet to come! Wuhuu!)