Eerder geleuter

Het was weer eens feest in Berlijn

Wat hebben we zoal gedaan? Nou, ik heb weer twee maal het rondje Unter den Linden gelopen, compleet met Domkoepel en al, wat de teller van mijn rondleidingen inmiddels op het cijfertje 7 zet. Gek genoeg gaat het nog steeds niet vervelen, zo’n fan ben ik van het klassieke paradestraatje van Berlijn. Naast deze gezonde dosis cultuur heb ik uiteraard ook geprobeerd om de vrijheid van de stad en de glans van het uitgaansleven te laten zien. De zaterdagavond kwam geheel volgens verwachting als eerste avond, met een avond rustig kroegen in San Remo (gezellige huiskamerkroeg met minimal/techno op de achtergrond). Helaas waren mijn gasten wat gebroken door de vlucht etc, waardoor ik daarna zonder hen maar met mijn berliner freunden naar de club Maria am Ostbahnhof ben gegaan. Prima tent (de techno van mijn Japanse heldje Takkyu Ishino was weer eens om van te smullen, wat een geluid komt er uit zo’n klein menneke! Jammer dat Marco Remus de boel vervolgens totaal verklootte: die knakker was aan het prutsen alsof z’n leven ervan afhing). De zondag was helemaal top, met de bekende Visionaere en het Karneval der Kulturen: een straatparade met 90 vrachtwagens elk in het thema van een bepaalde cultuur of land. Het begin van de parade stond vol met schattige volksdansers en trommeltjes, maar naarmate het einde in zicht kwam namen de Berlijnse clubs het duidelijk over (kennelijk zijn de vrolijk rondhousende malloten hier volop gerespecteerde leden van de multiculturele samenleving: eindelijk krijgt mijn religie de waardering die het verdient). Bij de veegwagens van de parade ging het helemaal los op straat met vette house en honderden mensen die compleet uit het bolletje met handjes in de lucht de trucks achterna dansten. Volk klom in lantaarnpalen en op bushokjes voor goed uitzicht en een dansplek. Zelfs een flinke wolkbreuk leek de stemming alleen maar goed te doen, want met of zonder paraplu, iedereen stond te springen als een stuiterbal…

De laatste dag verscheen er zowaar weer een festival in een park, een nasleep van het pinksterweekend. En je raadt het al: nog meer trommels en house! Er is hier echt altijd wel wat te doen blijkbaar. Helemaal tijdens de zonneschijn geniet iedereen uitbundig van het leven. Helaas helaas moet ik dat nu dan wel weer zonder mijn fijne Amstelveners doen, want ze zijn alweer naar het westen gevlogen. Gelukkig hebben ze wel een flinke portie mooie herinneringen achter gelaten. Ik kan niet wachten op de videobeelden van Bibi, want die Bingo in de kerk of de loosgaande leipo’s op de laatste paradetrucks zijn nu al haast legendarisch…

Vrienden, bedankt!!